Uzasadnienie
I
Wnioskiem z 1 lipca 2026 r. Burmistrz Śremu (dalej: "wnioskodawca") zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Burmistrzem Gminy i Miasta Nisko (dalej: "strona przeciwna") w przedmiocie potwierdzenia prawa S. P. do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
W piśmie z 3 września 2026 r. strona przeciwna oświadczyła, że uważa się za właściwą miejscowo.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: ppsa) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w powyższych przepisach, należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny).
W niniejszej sprawie strona przeciwna uznała swoją właściwość, o czym poinformowała Naczelny Sąd Administracyjny w odpowiedzi na wniosek, wobec czego spór o właściwość przestał istnieć. Powyższe stanowiło podstawę do stwierdzenia, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe, a tym samym – do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 15 § 2 ppsa postanowił jak w sentencji.