Uzasadnienie
I
Wnioskiem z 23 czerwca 2026 r. Burmistrz Miasta Szczecinek (dalej także jako "wnioskodawca") zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim, a Prezydentem Miasta Radomska poprzez wskazanie tego ostatniego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku o wydanie decyzji potwierdzającej prawo M. S. (dalej jako "świadczeniobiorca") do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że pismem z 18 września 2025 r. Prezydent Wrocławia przekazał mu wniosek Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego (...) z 12 września 2025 r. o wydanie decyzji potwierdzającej prawo świadczeniobiorcy do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, wskazując, że świadczeniobiorca historyczny adres zameldowania posiadał na terenie Szczecinka.
Nie zgadzając się z tym stanowiskiem, wnioskodawca wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Wrocławia, wskazując, że w sprawie właściwy powinien być Prezydent Miasta Radomska, jako że to tam, a nie na terenie Szczecinka, świadczeniobiorca miał ostatni historyczny adres zameldowania.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 22 kwietnia 2026 r., sygn. akt II GW 139/25, oddalił wniosek z uwagi na sprzeczność ustalonych przez organy okoliczności sprawy i wskazując na konieczność bezspornego ustalenia ostatniego adresu zameldowania świadczeniobiorcy.
W następstwie wyżej wskazanego postanowienia, wnioskodawca poczynił dodatkowe ustalenia w przedmiocie ostatniego adresu zameldowania świadczeniobiorcy, w wyniku których uznał, że okoliczności przemawiają za uznaniem Prezydenta Miasta Radomska jako organu właściwego do załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta Radomska wniósł o: oddalenie wniosku wnioskodawcy, bowiem w jego przekonaniu żaden z dwu organów (Burmistrz Miasta Szczecinek, Prezydent Miasta Radomska) nie jest organem właściwym w sprawie, ewentualnie o wezwanie do udziału w sprawie Prezydenta Wrocławia i wskazanie tego organu jako organu właściwego do rozstrzygnięcia sprawy oraz o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do odpowiedzi. Jednocześnie w uzasadnieniu odpowiedzi podniósł, że "do tutejszego Centrum Usług Społecznych od września 2025 r. do dnia otrzymania odpisu wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego nie wpłynęła dokumentacja świadczeniobiorcy dot. potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej.".
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej jako "ppsa") sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spory, o których mowa w art. 4 ppsa, rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając na wniosek, w drodze postanowienia, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy. Do rozstrzygania powyższych sporów stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym (art. 15 § 2 ppsa).
Przedmiotem sporu o właściwość lub sporu kompetencyjnego jest rozbieżność stanowisk co najmniej dwóch organów administracji publicznej w przedmiocie wykładni i stosowania regulacji wyznaczającej właściwość tych organów na tle tożsamej, konkretnej i indywidualnej sprawy administracyjnej, która stała się przedmiotem postępowania. Rozstrzygnięcie co do istoty tego rodzaju sporu administracyjnoprawnego polega na wskazaniu adresata kompetencji do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy, wniosek z 23 czerwca 2026 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta Szczecinek oraz Prezydentem Miasta Radomska należało uznać za przedwczesny.
Jak bowiem wynika z akt sprawy, co słusznie podniósł Prezydent Miasta Radomska w odpowiedzi na wniosek, organ ten, wobec nieotrzymania akt postępowania administracyjnego wskutek zawiadomienia o przekazaniu zgodnie z właściwością, nie miał możliwości dokonania weryfikacji swojej właściwości na podstawie akt sprawy, a tym samym zajęcia stanowiska co do swojej właściwości bądź niewłaściwości w sprawie, a przez to jednoznacznego ustalenia, który organ w jego ocenie winno się uznać za właściwy, i w przypadku sporu z tym organem wystąpić z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Ponadto, co zostało wskazane w petitum odpowiedzi na wniosek, Prezydent Miasta Radomska nie twierdzi, że organem właściwym do załatwienia sprawy jest wnioskodawca, jako że w jego ocenie właściwym w sprawie może być inny organ.
Tym samym, stwierdzenie, że wnioskodawca i Prezydent Miasta Radomska pozostają w sporze o właściwość, należało uznać za przedwczesne, jako że Prezydent Miasta Radomska nie miał jeszcze możliwości zbadania swojej właściwości na podstawie akt sprawy - i podjęcia w związku z wynikiem tej weryfikacji czynności procesowych, w tym ewentualnego wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
Mając na względzie powyższe argumenty, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 151 i art. 166 oraz w zw. z art. 64 § 3 ppsa, oddalił wniosek.