Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 2 marca 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2372/08 oddalił skargę D.O. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji w W. z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku D.O. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący wskazał, że jego jedynym dochodem jest dochód z prowadzonej działalności gospodarczej, tj. ok. 2.000 zł netto miesięcznie. Skarżący podniósł, że przy takim poziomie osiąganych zysków oraz uwzględnieniu jego sytuacji rodzinnej (prowadzi wspólnie z żoną gospodarstwo domowe), wyegzekwowanie kary pieniężnej w wys. 13.000 zł, wobec braku prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie zasadności nałożenia kary pieniężnej, spowoduje zarówno istotny uszczerbek finansowy dla utrzymania rodziny skarżącego, jak wpłynie na jego płynność finansową, uniemożliwiając jednocześnie regulowanie bieżących zobowiązań związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, co będzie równoznaczne z koniecznością zaprzestania jej prowadzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na gruncie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wstrzymanie wykonania przez sąd administracyjny (w uchwale z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, opubl. ONSAiWSA 2007/4/77 - Naczelny Sąd Administracyjny przyjął dopuszczalność zastosowania tego przepisu w związku z art. 193 p.p.s.a. w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę) zaskarżonego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej może nastąpić tylko na wniosek skarżącego i w razie jednoczesnej oceny sądu administracyjnego, że zachodzą – określone na zasadzie katalogu zamkniętego – przesłanki (tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków).
Za niewystarczający uznać należy sam wywód skarżącego o istnieniu wymienionych wyżej przesłanek, jeżeli nie jest on połączony z przedstawieniem w uzasadnieniu składanego wniosku skonkretyzowanych dostatecznie okoliczności, pozwalających wywieść zasadność orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia wnioskodawcy winny odwoływać się też do materiałów źródłowych obrazujących jego sytuacje (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2006, str. 188).
W świetle zaprezentowanej wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. należy przyjąć, że przedmiotowy wniosek – operujący w istocie ogólnikowymi i gołosłownymi stwierdzeniami– nie mógł zostać uwzględniony.
Skarżący ograniczył się bowiem do wskazania, że zapłata kary pieniężnej w wys. 13.000 zł w sytuacji, gdy uzyskuje miesięczny dochód z prowadzonej działalności gospodarczej w wys. ok. 2.000 zł, spowoduje istotny uszczerbek finansowy dla utrzymania rodziny oraz wpłynie istotnie na jego płynność finansową, uniemożliwiając regulowanie bieżących zobowiązań związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, co będzie równoznaczne z koniecznością zaprzestania jej prowadzenia.
Zauważyć jednak trzeba, że wywody zawarte w omawianym wniosku nie zostały połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych w zakresie wyników finansowych działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego oraz do skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację skarżącego i jego rodziny.
Oddalenie sformułowanego w ten sposób wniosku nie będzie stało na przeszkodzie zgłoszeniu ponownego żądania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zauważyć należy również, iż postanowienie wydane w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może być zmienione lub uchylone w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.