Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 395/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 63/16 w sprawie ze skargi G na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania ze środków z budżetu Unii Europejskiej. W punkcie drugim tego wyroku NSA zasądził od G na rzecz Zarządu Województwa Śląskiego 2.700 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Wnioskiem z dnia 12 lipca 2017 r. Zarząd Województwa Śląskiego zwrócił się o uzupełnienie powołanego wyżej wyroku NSA poprzez orzeczenie w pkt. 2 o zwrocie kosztów postępowania na rzecz Zarządu Województwa Śląskiego w kwocie 3.600 zł zamiast 2.700 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o sprostowanie wyroku podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym.
Wyrok z dnia 6 czerwca 2017 r. zawiera rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Nie można zatem uznać, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, co uzasadniałoby uzupełnienie wyroku na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005 r., s. 365).
Zasądzenie kosztów postępowania sądowego w odmiennej wysokości od tej, której domagała się strona nie oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie zamieścił w wyroku dodatkowego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2008 r. II FSK 50/07, LEX nr 505345 oraz postanowienie NSA z dnia 15 marca 2005 r. sygn. akt GSK 1334/04, ONSAiWSA 2005/6/124).
W związku z powyższym wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zasługiwać na uwzględnienie.
Na marginesie wskazać należy, że zadośćuczynienie żądaniu strony nie może także nastąpić na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Treść przepisu wyraźnie wskazuje, że jego zastosowanie uwarunkowane jest tym, aby omyłka miała charakter oczywisty – czego nie można stwierdzić w rozpoznawanej sprawie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 166 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł o odmowie uzupełnienia wyroku.