Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GSK 2625/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wójta Gminy Kostomłoty od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 236/14, w sprawie ze skargi Wójta Gminy Kostomłoty na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 5 lutego 2014 r. w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego.
Odpis wyroku został doręczony pełnomocnikowi organu 16 czerwca 2016 r.
Wnioskiem z 21 czerwca 2016 r. pełnomocnik organu wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego w związku z wnioskiem zawartym w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu 14 dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w wyroku z 12 kwietnia 2016 r. nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego, pomimo tego, że w odpowiedzi na skargę kasacyjną organ zamieścił wniosek o ich zasądzenie (vide s. 91 akt sądowych). Wobec tego należało uzupełnić wyrok z 12 kwietnia 2016 r. o rozstrzygnięcie w tym przedmiocie.
Zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu I instancji oddalający skargę, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wobec tego należało zasądzić zwrot niezbędnych kosztów postępowania, które w niniejszej sprawie sprowadziły się do sporządzenia przez pełnomocnika organu odpowiedzi na skargę kasacyjną. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490; dalej rozporządzenie MS) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany stanowiskiem wyrażonym w uchwale z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12, zgodnie z którym art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza więc, że w sytuacji gdy nie orzeczono w wyroku o całości żądania (zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego), a wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony w terminie wynikającym z art. 157 § 1 p.p.s.a., należało uzupełnić wyrok w żądanym zakresie.
Wobec tego, na podstawie art. 204 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia MS uzupełniono wyrok o pkt 2, tj. zasądzono na rzecz organu od skarżącego 180 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1-3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.