Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 maja 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 294/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę T. G. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zawarła między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że wyegzekwowanie określonej w decyzji kwoty, z uwagi na jej trudną sytuację finansową, doprowadzi do powstania jeszcze większych zaległości względem wierzycieli, a w konsekwencji może doprowadzić do ograniczenia lub zakończenia działalności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 6 marca 2015 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Następnie wyrokiem z dnia 28 maja 2015 r. Sąd I instancji oddalił skargę.
Zgodnie z art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania wyroku, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Wprawdzie zgodnie z art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), art. 61 § 6 p.p.s.a. z dniem 15 sierpnia 2015 r. otrzymał brzmienie: "Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę", zaś stosownie do art. 2 powołanej ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. przepis art. 61 § 6 p.p.s.a. w nowym brzmieniu stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, jednak wydanie w niniejszej sprawie wyroku oddalającego skargę przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. oznacza, że wyrok ten wywołał skutek określony w art. 61 § 6 p.p.s.a. w dotychczasowym brzmieniu. Oznacza to, że po wydaniu wyroku postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji utraciło swoją moc.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze kasacyjnej.
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W myśl zaś art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
W niniejszej sprawie skarżąca w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdziła jedynie, że jej wykonanie mogłoby spowodować powiększenie jej zobowiązań wobec wierzycieli i doprowadzić do zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Stwierdzenie to nie zostało jednak poparte żadną argumentacją, która przemawiałaby za zastosowaniem przez Sąd w rozpoznawanej sprawie ochrony tymczasowej wynikającej z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona nie przedłożyła żadnych dokumentów pozwalających na zrekonstruowanie jej sytuacji finansowej i dokonanie oceny, czy wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście stworzy zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy mieć na uwadze, że Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. W związku z tym, że strona skarżąca nie uzasadniła dostatecznie swojego wniosku, Sąd został w ogóle pozbawiony możliwości oceny, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, podejmując rozstrzygnięcie, musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko co do zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.