Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 19 listopada 2025 r., oddalił skargę R. Sp. z o.o. w R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 stycznia 2025 r., w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią i amunicją oraz obrotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.
We wniesionej od tego wyroku skardze kasacyjnej R. Sp. z o.o. w R. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazania wymaga na wstępie, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych, przesłanki materialne uwzględnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odwołują się do takich prawnych lub faktycznych okoliczności związanych z wykonaniem treści zaskarżonego aktu (zaskarżonej czynności), które świadczą o realnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej albo niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, albo które realnie mogą spowodować powstanie nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków rozumianych jako zmiany w rzeczywistości, które uniemożliwiają przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy albo których zniesienie w celu restytucji stanu poprzedniego byłoby możliwe tylko po podjęciu nadzwyczajnych działań lub dokonaniu niewspółmiernych nakładów sił i środków (zob. np. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2023 r., II GSK 232/23; postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2023 r., II GZ 194/23; postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2023 r., II GSK 979/23).
Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniosek strony o zastosowanie w stosunku do niej instytucji ochrony tymczasowej, pomieszczony w skardze kasacyjnej, nie mógł być uwzględniony albowiem nie spełniał wskazanych wymogów co uniemożliwiło obiektywna ocenę wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację materialną strony, i co w konsekwencji nie pozwoliło na ocenę możliwości wystąpienie jednej bądź obu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujących zastosowanie przewidzianej tym przepisem instytucji.
Argumentacja wniosku strony, jakkolwiek szeroka w swojej treści, to w istocie ograniczała się wyłącznie do gołosłownych twierdzeń, które nie zostały poparte konkretnymi danymi mogącymi zobrazować, w jaki dokładnie sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla spółki.
Strona podnosząc, że: "Wykonanie decyzji będzie się wiązało z obowiązkiem skarżącej zaniechania realizacji zawartych umów handlowych i brakiem możliwości uzyskania zezwoleń indywidualnych na wywóz uzbrojenia, którego zakupu dokonali kontrahenci skarżącej. W chwili obecnej skarżąca realizuje umowy handlowe na podstawie których zobowiązana jest do dostawy na rzecz kontrahentów mających siedzibę na terytorium Ukrainy uzbrojenia, w tym części zamiennych do czołgów i pojazdów opancerzonych.", nie wskazuje na ilość rzeczonych umów, które ją wiążą z kontrahentami i ewentualne straty finansowe, jakie poniesie w związku z niemożnością ich wykonania, szczególnie gdy sama strona podnosi, iż niewykonanie umów związane jest z wysokimi karami umownymi.
Również w zakresie podnoszonej argumentacji, gdzie strona wskazuje, że: "W przypadku braku możliwości zakończenia realizacji również innych umów handlowych poprzez dostarczenie pozostałych partii towaru i brak możliwości zrealizowania umów już zawartych, które oczekują na uzyskanie przez R. Sp. z o.o. zezwoleń indywidualnych na wywóz spowoduje szkody finansowe znacznych rozmiarów, a w konsekwencji konieczność złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki (...)", nie przedstawiono aktualnej kondycji finansowej i majątkowej spółki, co w zestawieniu z brakiem danych w zakresie zobowiązań fiskalnych związanych z powoływanymi umowami nie daje jakiejkolwiek możliwości oceny wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na potencjalną możliwość wyrządzenia spółce znacznej w rozmiarze szkody finansowej i ewentualnej upadłości spółki.
Wskazane mankamenty wniosku, a więc brak konkretnych danych obrazujących zdolność spółki do regulowania swoich zobowiązań, uniemożliwiają dokonanie oceny rzeczonego wniosku w aspekcie przesłanek warunkujących zastosowanie ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Negatywnym dla takiej oceny był również fakt, że strona do wniosku nie dołączyła (nie przedstawiła) jakichkolwiek dokumentów źródłowych na poparcie podnoszonych w uzasadnieniu żądania argumentów mających wskazywać na możliwość wywołania wykonaniem zaskarżonej decyzji znacznej szkody lub spowodowania wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.