Uzasadnienie
Wyrokiem z 14 kwietnia 2021 r. (sygn. akt VI SA/Wa 308/21) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "WSA") oddalił skargę M. M. (dalej zwanego "Skarżącym") na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej zwanego Prezesem NFZ") z [...] grudnia 2020 r. (nr [...]), którym odmówiono Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Mazowieckiego Wojewódzkiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w Warszawie z [...] listopada 2019 r. (nr [...]) ustalającej obowiązek poniesienia udzielonych Skarżącemu kosztów świadczeń opieki zdrowotnej w wysokości 26 455,07 zł i zobowiązującej Skarżącego do zapłaty tych kosztów.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej wyżej decyzji z [...] listopada 2019 r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W treści art. 61 § 3 ppsa ustawodawca przewidział, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części /.../. W dalszej części tego przepisu ustawodawca wskazał, że dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 ppsa, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 ppsa i art. 135 ppsa, które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne.
W związku z tym treścią art. 61 § 3 ppsa objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Za takim rozumieniem omawianego zwrotu normatywnego pośrednio opowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z 27 czerwca 2000 r. (sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7). Stwierdził w niej mianowicie, że zwrot "we wszystkich postępowaniach" użyty w art. 29 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wskazywał, że środki prawne, o których mowa w tym przepisie, mogą być stosowane do aktów lub czynności wydanych lub podjętych w różnych, a więc odrębnych postępowaniach prowadzonych "w granicach danej sprawy". Chodzi zatem zarówno o postępowanie zaliczane do trybu głównego, jak i postępowania należące do trybu nadzwyczajnego.
Odnosząc się do zwrotu normatywnego "w granicach danej sprawy" Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową. (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III).
W niniejszej sprawie Skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Mazowieckiego Wojewódzkiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w Warszawie z [...] listopada 2019 r., którą ustalono mu obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej w wysokości 26 455,07 zł.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek ten nie może zostać uwzględniony. Skarżący żąda bowiem wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Mazowieckiego Wojewódzkiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia, podczas gdy przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Prezesa NFZ odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wskazanej decyzji organu I instancji. Skarżący żąda zatem wstrzymania wykonania aktu, który nie został zaskarżony i przedmiotem badania przez WSA oraz Naczelny Sąd Administracyjny nie jest jego zgodność z prawem. Wskazać w tym miejscu również należy, mając na uwadze przedstawione wyżej rozważania, że w niniejszej sprawie nie zachodzi tożsamość przedmiotowa spraw, zatem aktu wydanego przez Dyrektora Mazowieckiego Wojewódzkiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia nie można było uznać za akt wydany w granicach tej samej sprawy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.
PG