Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 14 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Łd 550/25, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę A. T. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 9 czerwca 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia.
II
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca. W skardze kasacyjnej skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie postanowieniem z 18 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 9 czerwca 2025 r. Następnie Sąd pierwszej instancji oddalił skargę na tę decyzję, a skarżąca złożyła skargę kasacyjną od tego wyroku, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W tych okolicznościach należy stwierdzić, że z uwagi na prawidłowe złożenie skargi kasacyjnej przez skarżącą, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi oddalający skargę na ww. decyzję nie jest prawomocny (a contrario art. 168 § 1 p.p.s.a.). W konsekwencji, na mocy art. 61 § 6 p.p.s.a., ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd pierwszej instancji pozostaje w mocy, także na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skarżąca zatem dalej korzysta z udzielonej jej ochrony tymczasowej.
Należy zatem uznać, że sformułowany w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezprzedmiotowy. Z uwagi zaś na to, że wniosek ten nie wszczyna odrębnego postępowania w sprawie (art. 63 p.p.s.a.) i nie mają do niego zastosowania przepisy o skardze (art. 64 § 3 p.p.s.a.) – nie było podstaw do umorzenia postępowania wywołanego wnioskiem (por. m.in. postanowienia NSA: z 13 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 1739/16; z 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GSK 1761/18; z 16 września 2021 r., sygn. akt II GSK 1542/21; z 24 lutego 2023 r., sygn. akt III OSK 183/23; cytowane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Wniosek ten nie podlegał również odrzuceniu, ponieważ nie można mówić o jego niedopuszczalności w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 6 pkt 2 i art. 193 p.p.s.a., oddalił sformułowany w skardze kasacyjnej wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.