Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę K M na decyzję Zarządu Województwa Warmińsko - Mazurskiego z dnia [..] grudnia 2012 r. w przedmiocie zwrotu części dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej.
K M wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Postanowieniem z dnia 24 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie ogłosił upadłość w stosunku do K Ł M obejmującą likwidację majątku dłużnika. W związku z tym, że sprawa zainicjowana skargą kasacyjną dotyczy masy upadłości, NSA zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a.
W dniu 4 października 2019 r. wpłynęło do NSA postanowienie Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 28 marca 2018 r. sygn. akt V GUp 17/13, prawomocne od 17 lipca 2018 r., z którego wynika, że po rozpoznaniu sprawy upadłościowej K M– przedsiębiorcy prowadzącego działalność pod firmą B stwierdzono zakończenie postępowania upadłościowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stroną postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym był K M. Wymogi posiadania zdolności sądowej oraz zdolności procesowej zaliczane są do tzw. przesłanek procesowych. Okoliczności te sąd bierze z urzędu pod uwagę w każdym stanie sprawy.
Zakończenie postępowania upadłościowego oznaczało definitywne zakończenie bytu przedsiębiorcy skutkujące w procesie następczą utratą zdolności sądowej, a więc zdolności do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona.
W sytuacji gdy w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym strona postępowania przestała istnieć, postępowanie należało umorzyć.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.