Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 listopada 2013 r. sygn. akt oddalił skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 29 marca 2012 r. sygn. akt III SA/Lu 53 /12 w sprawie ze skargi I. I. O., M. O. na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego w L. z dnia 22 listopada 2011 r. nr.... w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.
I. O. i M. O. złożyli wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniesiono, że we wspomnianym wyroku brak jest orzeczenia o kosztach zastępstwa procesowego, w sytuacji gdy strony były reprezentowane przez radcę prawnego A. M. i zawarły stosowny wniosek w tej kwestii w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W sentencji wyroku z dnia 14 listopada 2013 r. brak jest rozstrzygnięcia w przedmiocie zgłoszonego przez strony wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący byli reprezentowani przez pełnomocnika - radcę prawnego A. M. Z uwagi na złożony w sprawie wniosek oraz pominięcie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania, wspomniany wyrok należało uzupełnić.
W rozpoznawanej sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wynagrodzenie pełnomocnika należało określić przy zastosowaniu stawek wymienionych w § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia (38.190 zł) stawka minimalna wynosiła 2400 zł zaś wynagrodzenie pełnomocnika skarżących, który brał udział w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji - 50% stawki minimalnej tj. 1200 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a., a także na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.