Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 czerwca 2026 r. pełnomocnik Głównego Inspektora Transportu Drogowego wniósł o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2026 r., sygn. akt II GSK 1038/23, w zakresie oznaczenia numeru decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 listopada 2024 r., poprzez wskazanie prawidłowego numeru decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd na wniosek strony może sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W rozumieniu tego przepisu, błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. błędnego oznaczenia nazwiska skarżącego (zob. np. postanowienia NSA z dnia: 29 czerwca 2023 r., II GSK 41/20, 26 sierpnia 2025 r., II GSK 1155/25, 9 października 2025 r., I FSK 2121/21).
W komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2026 r., sygn. akt II GSK 1038/23 w wierszu 8 od dołu tego postanowienia błędnie oznaczono datę oraz numer zaskarżonej decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wskazując datę "14 listopada 2024 r." oraz wpisano: "sygn. akt SO-OŚ.440.116.2021". Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny orzekał w sprawie ze skargi kasacyjnej D. M. wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lutego 2023 r. sygn. akt III SA/Gd 45/22 w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 października 2021 r. nr BP.501.1354.2021.1091.BD2.96409 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Wymieniona omyłka jest oczywista, a tym samym zaktualizowała się przesłanka sprostowania sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego przewidziana w art. 156 § 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.