Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II GSK 1025/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 2296/11, w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich.
Wnioskiem z dnia [...] października 2013 r. L. P.-K. wniósł o uzupełnienie wyroku z [...] października 2013 r. w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym o zwrocie kosztów dojazdu pełnomocnika. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego L. P.-K., która złożyła pismo procesowe – odpowiedź na skargę kasacyjną i w niej wniosła o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, jednakże wyrok nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia o kosztach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W sentencji wyroku z dnia 23 października 2013 r. brak jest rozstrzygnięcia w przedmiocie zgłoszonego przez stronę wniosku o zasądzenie kosztów postępowania.
Skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego L. P.-K..
Z uwagi na złożony w sprawie wniosek oraz brak w wydanym w dniu [...] października 2013 r. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, wspomniany wyrok należało uzupełnić.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 w związku z art. 166 p.p.s.a., a także na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) cytowanego powyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.
Do wysokości zasądzonych kosztów postępowania, NSA nie wliczył żądanych we wniosku kosztów dojazdu pełnomocnika skarżącego na rozprawę, gdyż nie załączył dowodu zakupu biletu o którym wspomina w tym wniosku.