Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 625/26, odrzucił skargę M.M. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. z dnia 25 sierpnia 2026 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2026 r., pismem z dnia 30 marca 2026 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz numeru PESEL strony skarżącej.
Ze znajdującego się w aktach sprawy urzędowego poświadczenia doręczenia (k. 14 akt sądowych) wynika, że korespondencja została doręczona na adres elektroniczny pełnomocnika Skarżącego w dniu 4 kwietnia 2026 r.
Pomimo wystosowania wezwania, pełnomocnik nie uzupełnił w terminie powyższych braków formalnych skargi.
Pismem z dnia 8 czerwca 2026 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł zażalenie, w którym zarzucił:
- 1. naruszenie art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") poprzez ich błędne zastosowanie i przyjęcie, iż braki formalne skargi nie zostały usunięte w terminie, pomimo skutecznego i terminowego wykonania wezwania Sądu;
- 2. naruszenie art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez pominięcie dokumentów znajdujących się w systemie teleinformatycznym ePUAP i nieuwzględnienie pisma procesowego wniesionego przez pełnomocnika Skarżącego w dniu 13 kwietnia 2026 r.;
- 3. błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy polegające na przyjęciu, iż pełnomocnik Skarżącego nie usunął braków formalnych skargi, podczas gdy braki te zostały usunięte w terminie zakreślonym przez Sąd.
W związku z powyższymi zarzutami pełnomocnik wniósł o: uchylenie w całości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 625/26; nadanie skardze dalszego biegu; przeprowadzenie dowodu z: pisma procesowego wniesionego za pośrednictwem ePUAP w dniu 13 kwietnia 2026 r., oraz Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (UPP) nr ePUAP-UPP179137943 (których skany załączył do korespondencji) – na okoliczność skutecznego i terminowego usunięcia braków formalnych skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Jak wynika z akt badanej sprawy, pełnomocnik Skarżącego został prawidłowo wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że Sąd umożliwił uzupełnienie braków formalnych skargi, wskazując pełnomocnikowi Skarżącego właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na ich uzupełnienie (liczony od dnia doręczenia wezwania), jednocześnie pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwań, tj. odrzuceniu skargi. Wezwania do usunięcia braków formalnych skargi zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 4 kwietnia 2026 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych rozpoczął bieg 5 kwietnia 2026 r. i upłynął 13 kwietnia 2026 r. (poniedziałek), przy uwzględnieniu faktu, iż w sytuacji, gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy (w zaistniałej sytuacji w sobotę 11 kwietnia) – to w myśl art. 83 § 2 p.p.s.a. za ostatni dzień terminu należy przyjąć następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, tj. poniedziałek, zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a.
Do zażalenia pełnomocnik załączył wniesione za pośrednictwem ePUAP w dniu 13 kwietnia 2026 r. pismo procesowe oraz pełnomocnictwo wraz z Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia tych dokumentów WSA w Warszawie (k. 35-37 akt sądowych).
Z danych dotyczących podpisu wynika jednak, że nadane pismo dotyczy innej sprawy o sygn. akt III SA/Wa 658/26, a nie o sygn. akt III SA/Wa 625/26. Wobec tego wojewódzki sąd administracyjny nie miał podstaw do włączenia tej korespondencji do akt rozpoznawanej sprawy. W konsekwencji zasadnie uznał, że braki formalne nie zostały w wyznaczonym terminie uzupełnione. W tej sytuacji sąd zobowiązany był odrzucić skargę, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.