Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia 20 października 2017 r. sygn. akt II FZ 357/17, II FZ 358/17 oraz II FZ 359/17 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenia A. P. (dalej: "skarżąca") na postanowienia tego sądu z dnia 12 lipca 2017 r. o tych samych sygnaturach akt odpowiednio w przedmiocie oddalenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 139/14 w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki, oddalenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2017 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia oraz oddalenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2017 r. w przedmiocie przywrócenia terminu.
Ponadto postanowieniem z dnia 20 października 2017 r. sygn. akt II FZ 641/17 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2016 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2016 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie tego sądu z dnia 16 maja 2016 r.
Pismem z dnia 27 listopada 2017 r. skarżąca złożyła niezatytułowane pismo, wskazując w treści, że składa "zażalenie wnosząc tym samym wniosek o przywrócenie terminu na wniesienie skargi (...)". Zdaniem skarżącej skarga została sporządzona przez doradcę podatkowego i złożona w ustawowym terminie.
Po przekazaniu powyższego pisma przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, pismem z dnia 30 stycznia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do skarżącej o sprecyzowanie charakteru pisma z dnia 27 listopada 2017 r. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 12 lutego 2018 r. skarżąca wyjaśniła, iż wnosi o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 15 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie do przepisów ustawy; podejmuje uchwały mające na celu wyjaśnienie przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych; podejmuje uchwały zawierające rozstrzygnięcie zagadnień prawnych budzących poważne wątpliwości w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej; rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 p.p.s.a.; rozpoznaje inne sprawy należące do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw.
Należy zauważyć, że wniosek skarżącej w niniejszej sprawie nie należy do żadnej z kategorii wymienionych powyżej. Zasadnym zatem jest przekazanie go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Z tych względów, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji postanowienia.