Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 września 2010 roku, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygnaturze akt II FZ 478/10 oddalił zażalenie E.L., oraz odrzucił zażalenie J.L. i J.L. na zarządzenie przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 listopada 2005 roku, w sprawie o sygnaturze akt I SA/GL 1357/06, w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 lipca 2006 roku w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego. Na powyższe postanowienie E. L., J.L. oraz J.L. wnieśli "wniosek, zażalenie wraz ze skargą", nie zgadzając się z jego treścią.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Opisany powyżej środek zaskarżenia, który Naczelny Sąd Administracyjny zakwalifikował jako zażalenie na postanowienie z dnia 16 września 2010 roku, jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Zażalenie jest dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji niż sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie. Z kolei w postępowaniu sądowoadministracyjnym Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą, a wydane przez ten sąd orzeczenia, w tym także postanowienia są ostateczne i prawomocne od chwili ich wydania. Nie przysługuje od nich żaden środek zaskarżenia.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie wydane zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie jest zatem dopuszczalne jego dalsze zaskarżenie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w związku art. 197 § 2 i 193 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.