Uzasadnienie
Zarządzeniem z 17 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 139/14, przewodniczący pozostawił bez rozpoznania wniosek A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z 18 listopada 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że zarządzeniem przewodniczącego wydziału z 8 grudnia 2016 r. Skarżąca została wezwana (w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania) do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez jednoznaczne wskazanie, jakiej skargi dotyczy wniosek. W zakreślonym terminie Skarżąca nie sprecyzowała, jakiej skargi dotyczy jej wniosek.
W tym stanie rzeczy zastosowano rygor określony w art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) i pozostawiono wniosek bez rozpoznania.
Powyższe postanowienie Skarżąca zaskarżyła zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej: P.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 49 § 2 P.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
Okoliczności procesowe rozpoznawanej sprawy w pełni uzasadniały zastosowanie przez przewodniczącego dyspozycji określonej w art. 49 § 2 P.p.s.a. Skarżąca została skutecznie wezwana – w trybie art. 49 § 1 P.ps.a. – do usunięcia braków formalnych pisma. Ponieważ nie zastosowała się do wezwania, nie precyzując, której skargi dotyczy wniosek o przywrócenie terminu, przewodniczący, zgodnie z prawem, pozostawił wniosek bez rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, w związku z czym wniesione zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.