Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 marca 2018 r., sygn. akt II FZ 23/18, oddalił zażalenie M.P. (skarżąca) od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 173/17 w zakresie odrzucenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 21 listopada 2016 r., w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Pismem z dnia 12 kwietnia 2018 r., skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2018 r., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369) - dalej p.p.s.a. jedynie zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wymienionych w tym przepisie.
Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia ani tym bardziej skargi od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.