Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 31 marca 2015 r., sygn. akt II FZ 2078/14

Uzasadnienie

1. 1. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r., II FZ 2078/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. W. (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2014 r., I SA/Gl 777/12, w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 maja 2012 r. o numerze [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2. 2. W piśmie z dnia 1 lutego 2015 r. (data wpływu) skarżący zawarł chaotyczny wywód, podzielony na części "Prośba", "Skarga", "Skarga zarzutowa", z którego wynika, że skarżący nie zgadza się z ww. postanowieniem NSA. W części końcowej pisma skarżący sformułował wniosek o zmianę ww. postanowienia.
3. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
4. 3.1. Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
5. 3.2. W myśl art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r., II FZ 2078/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego w przedmiocie odrzucenia jego wcześniejszego zażalenia. Nie było to zatem postanowienie kończące postępowania w sprawie, takie bowiem postanowienie zamykałoby sprawę w rozumieniu materialnym, czyli uniemożliwiłoby kontynuowanie rozpoznawania skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. T. Woś, [w:] T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 732-733). Pomimo prawomocności ww. postanowienia NSA, znajduje się ono w zakresie unormowania art. 165 p.p.s.a., ze względu na art. 193 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., bowiem postanowienia NSA nie kończące postępowania sądowoadministracyjnego, tzn. niekończące procedowania nad skargą, mogą być zmienianie na podstawie art. 165 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 25 września 2012 r., II OZ 607/12; z dnia 21 września 2012 r., II OZ 608/12; z dnia 30 października 2012 r., II OZ 704/12; publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
6. 3.3. W myśl art. 165 p.p.s.a. warunkiem zmiany nawet prawomocnego postanowienia niekończącego postępowania w sprawie jest zmiana okoliczności sprawy. Taka sytuacja nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie, a skarżący w ww. piśmie w żaden sposób nie wskazał takich ewentualnych okoliczności, ani ich (tym bardziej) nie uprawdopodobnił. W postanowieniu z dnia 16 stycznia 2015 r., II FZ 2078/14, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skoro skarżący nie opłacił kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego od złożonego zażalenia, mimo prawidłowego wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, to Sąd pierwszej instancji zasadnie zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia z dnia 19 listopada 2013 r. doręczono skarżącemu w dniu 6 grudnia 2013 r. z pouczeniem, że zażalenie nie przysługuje. Pomimo tego, wpis od zażalenia nie został uiszczony. Odrzucenie zażalenia z uwagi na nieopłacenie wpisu sądowego sprawiło, że WSA w Gliwicach w ogóle nie poddał analizie argumentów opisanych w zażaleniu, ponieważ to do skarżącego należała inicjatywa nie tylko w terminowym wniesieniu zażalenia, ale i opłaceniu go.

Od dnia wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny ww. postanowienia z dnia 16 stycznia 2015 r., II FZ 2078/14, nie zmienił się ani stan faktyczny, ani stan prawny sprawy, zatem nie wystąpiły podstawy do zastosowania art. 165 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., w ten sposób, aby uwzględnić wniosek skarżącego. Reasumując należy zauważyć, że z rozpoznawanego pisma skarżącego oraz wcześniej wniesionych pism wynika, że dąży on do rozpoznania merytorycznego jego sprawy z zakresu podatku od nieruchomości, jednocześnie kontestując przepisy dotyczące uiszczania wpisów sądowych.

Należy zatem przypomnieć skarżącemu, że zgodnie z art. 199 p.p.s.a., który jest przepisem prawa powszechnie obowiązującego w Rzeczypospolitej Polskiej, jest on zobowiązany do ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Permanentne odrzucanie przez skarżącego tego obowiązku, polegające na nieuiszczaniu należnych wpisów sądowych, nie jest drogą do osiągnięcia zamierzonego przez niego celu. Jedynie wykonywanie obowiązków nałożonych przez p.p.s.a. na stronę postępowania może skutkować rozpoznaniem sprawy merytorycznie przez sąd administracyjny.

1. 3.4. Uwzględniając powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 165 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.