Uzasadnienie
- 1. Postanowieniem z dnia 17 maja 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 marca 2011 r., I SA/Gl 212/11.
- 2. W dniu 6 czerwca 2011 r. wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie K. K. na powyższe postanowienie, w załączeni którego przedstawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
3. Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a.- zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia taksatywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.
Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego. Należy zauważyć, iż artykuł 194 § 1 powołanej ustawy nie znajduje zastosowana w przedmiotowej sprawie, ponieważ dotyczy postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne. Nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia. Skarżący nie ma zatem możliwości wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie. Odrzucenie zażalenia czyni zbędnym ustosunkowanie się do podniesionych w jego uzasadnieniu kwestii.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 w zw. z art. 180 i 197 § 2 p.p.s.a. należało zażalenie, jako niedopuszczalne, odrzucić.
Natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy został przekazany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w celu rozpoznania w związku z wniesioną w sprawie I SA/Gl 212/11 skargą podatnika.