Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 155/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. i B. D. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 324/09 w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 6 stycznia 2009 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku rolnego za 2006 r.
Pismem z dnia 8 czerwca 2009 r. podatnicy wnieśli o unieważnienie w/w postanowienia i rozpoznanie ich zażalenia z dnia 6 kwietnia 2009 r. Pismo to podpisali sami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo strony należy potraktować jako skargę o wznowienie postępowania.
Stosownie do przepisu art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175. Według przepisu art. 175 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania może zostać sporządzona tylko przez wymienione w tym artykule osoby, natomiast powyższe pismo sporządzili sami skarżący.
Postanowienie z dnia 21 maja 2009 r. jest postanowieniem kończącym postępowanie i skarga o wznowienie postępowania jest zgodnie z art. 270 p.p.s.a. dopuszczalna, jednak ze względu na niedopełnienie wymogu jej sporządzenia przez wskazany w przepisach podmiot, podlega odrzuceniu.
Gdyby nawet przyjąć, że pismo to jest zażaleniem, to i tak byłoby ono niedopuszczalne skoro postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne. Poza tym w sprawie nie może być zastosowany art. 172 p.p.s.a., stanowiący, że Naczelny Sąd Administracyjny unieważnia prawomocne orzeczenie sądu administracyjnego wydane w sprawie, która ze względu na osobę lub przedmiot nie podlegała orzecznictwu sądu administracyjnego w chwili orzekania i odrzuca skargę, jeżeli orzeczenie to nie może być wzruszone w trybie przewidzianym w ustawie. Sąd orzeka na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o rozpoznaniu skargi kasacyjnej. Jak stwierdził Bogusław Dauter w komentarzu do art. 172 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd.
II., artykuł 172 daje podstawę do unieważnienia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego (wojewódzkiego sądu administracyjnego, a także Naczelnego Sądu Administracyjnego) wydanego w sprawie, która ze względu na osobę lub przedmiot nie podlega jego kognicji. Warunkiem zastosowania komentowanego przepisu jest, by prawomocne orzeczenie nie mogło być wzruszone w trybie przewidzianym w ustawie, np. w trybie wznowienia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny o unieważnieniu orzeczenia sądu administracyjnego orzeka na wniosek prezesa NSA. Wniosek nie jest ograniczony żadnym terminem i nie podlega opłacie sądowej. Przypadek taki nie występuje jednak w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 276 w zw. z art. 280 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.