Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt II FZ 1053/15, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi J. P. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 września 2013 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 86/14 w przedmiocie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Od tego postanowienia skarżący złożył pismo, podnosząc m.in., że "składa skargę i kolejne żądanie wydania Postanowienia w Przedmiocie Pytania Prejudycjalnego i wniosków dowodowych w sprawie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądownictwo administracyjne jest dwuinstancyjne. W pierwszej instancji rozpoznają sprawy wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast środki odwoławcze, tj. skargę kasacyjną i zażalenia, rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt FSK 470/04). Postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne, ponieważ nie przysługują od nich środki odwoławcze (por. art. 168 § 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, dalej: "p.p.s.a."). Od postanowień NSA nie przysługuje skarga. Art. 194 § 1 p.p.s.a. nie przewiduje również możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podobny pogląd wyraził m.in. J. P. Tarno ([w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004 r. s. 256) oraz B. Dauter ([w:] Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2009, s. 530).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. skargę odrzucił. Wobec powyższego rozstrzygnięcia zbędne jest merytoryczne odniesienie się do treści pisma.