Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 966/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Go 249/07 w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 12 stycznia 2007 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Wnioskiem z dnia 12 stycznia 2010 r. pełnomocnik R. S. wniósł o uzupełnienie wyroku o orzeczenie w sprawie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W niniejszej sprawie odpis skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 13 maja 2008 r., a z art. 179 zd. 1 p.p.s.a. wynika, że strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Oznacza to, że wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zawarty w piśmie z dnia 5 stycznia 2009 r. nie wywołuje skutków prawnych. Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 13 listopada 2009 r. nie stawił się na niej pełnomocnik skarżącego, a więc nie ma podstawy do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz podatnika. Jak wskazał sam pełnomocnik strony, wniosek w przedmiocie kosztów postępowania może być złożony do protokołu rozprawy, jednak w dniu rozprawy w imieniu strony nikt się nie stawił. Mamy więc do czynienia z sytuacją, gdy z jednej strony pismo procesowe z dnia 5 stycznia 2009 r. nie może zostać potraktowane jako odpowiedź na skargę kasacyjną, a z drugiej niestawiennictwo na rozprawie pełnomocnika strony, które uniemożliwiło ewentualne wnioskowanie o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Artykuł 210 § 1 p.p.s.a. należy bowiem czytać w powiązaniu z § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), w którym wskazano stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.