Uzasadnienie
M.P. w skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 września 2008 roku oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 6 lutego 2008 roku w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 rok, wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu pierwszej instancji rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 6 lutego 2008 roku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek skarżącego należało oddalić. Zasada dyspozycyjności w postępowaniu sądowadministracyjnym przejawia się przyznaniem stronom tego postępowania kompetencji między innymi do rozporządzania przysługującymi im uprawnieniami procesowymi wynikającymi z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej u.p.p.s.a.
Do tych uprawnień należy też występowanie z wnioskiem o przyznanie ochrony tymczasowej, na podstawie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Skoro ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji ograniczając jednocześnie możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia choć jednej z nich. Oznacza to, że decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie przez sąd ochrony tymczasowej należy do strony, a jej podjęcie wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej.
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uzasadnił przedstawionego w skardze kasacyjnej wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Nie wskazał tym samym, że spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego pierwszej instancji rozstrzygnięcia organu podatkowego, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Przepis ten w związku z art. 193 u.p.p.s.a. stosuje się także w postępowaniu kasacyjnym. Brak wykazania okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. także poprzez brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie przez sąd wykonania decyzji, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, oznacza natomiast brak uzasadnionych podstaw udzielenia ochrony tymczasowej przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 w związku z art. 64 § 3 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.