Uzasadnienie
W dniu 24 marca 2009 r. J. H.-R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 lutego 2009 r. sygn. I SA/Po 1430/08 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 23 września 2008 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. W treści skargi kasacyjnej został zawarty wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Zdaniem skarżącego, skutkiem prowadzonego względem niego postępowania egzekucyjnego jest pozbawienie go środków do życia. W wyniku zajęcia części renty, skarżący uzyskuje – miesięcznie – jedynie kwotę 477,22 zł. Kwota ta nie wystarcza na jego utrzymanie, co wynika z zestawienia wysokości czynszu do spółdzielni (264,93 zł), należności za energię elektryczną (ok. 60,- zł), kosztów rehabilitacji (ok. 100,- zł). Skarżący wskazał, ze pozostała mu kwota 50,- zł nie wystarcza nawet na zakup żywności, natomiast sam skarżący jest w stanie przeżyć tylko dzięki pomocy rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), który znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym (por. art. 193 powołanej ustawy), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpatrując wniosek złożony przez skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę fakt, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., w kontekście okoliczności podniesionych przez stronę, były już przedmiotem rozważań Sądu pierwszej instancji w postanowieniu z dnia 2 grudnia 2008 r. Odmawiając żądaniu skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podkreślił, że mimo iż strona powołując się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie udowodniła, iż w jej sytuacji majątkowej skutek ten może faktycznie zaistnieć.
Analizując niniejszy wniosek Sąd, kierując się zasadami doświadczenia życiowego oraz logiki, uznał, że takie niebezpieczeństwo rzeczywiście mogłoby - w okolicznościach niniejszej sprawy - powstać po stronie skarżącego. Jednakże warunkiem powstania wspomnianego niebezpieczeństwa byłoby wykazanie, że Skarżący nie posiada wolnych środków pieniężnych, ani majątku - z gospodarowania, którym mógłby uzyskać pieniądze celem zapłaty należności podatkowych wynikających z zakwestionowanej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. Zdaniem Sądu, chociaż skarżący nie wykazał, że na obecnym etapie postępowania jego sytuacja nie uległa pogorszeniu uzasadniającemu zmianę oceny przesłanek warunkujących udzielenie tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, to brak konieczności udzielenia mu tymczasowej ochrony wynika, przede wszystkim, z zestawienia wysokości środków, którymi skarżący dysponuje, wielkości części zajętej renty, jak też zadeklarowanej wysokości nakładów na podtrzymanie egzystencji i ponoszonych kosztów postępowania sądowego, w tym wpisów sądowych.
W ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego nakłady i koszty nie znajdują uzasadnienia w zadeklarowanej Sądowi sytuacji majątkowej i płatniczej: podobnie, jak koszty ponoszone przez skarżącego, związane z opodatkowanymi transakcjami nieruchomościami.
Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący nie uwiarygodnił w kolejnym, złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania, okoliczności, które mogłyby być uzasadnieniem odmiennego rozstrzygnięcia, niż tego z postanowienia WSA w Poznaniu z 2 grudnia 2008 r. sygn. I SA/Po 1430/08.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.