Uzasadnienie
Wyrokiem z 17 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 972/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę L. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 22 października 2025 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych za kwiecień 2018 r.
Za pośrednictwem platformy ePUAP, pismami procesowymi z 30 kwietnia 2026 r. – doradca podatkowy A. B. oraz doradca podatkowy M. B., działając jako pełnomocnicy skarżącej, wnieśli dwie odrębne skargi kasacyjne, różniące się podstawami kasacyjnymi i treścią zarzutów. Skarga kasacyjna doradcy podatkowego M. B. z 30 kwietnia 2026 r. została wniesiona jako druga.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna doradcy podatkowego M. B. z dnia 30 kwietnia 2026 r. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku (...) przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Treść tego przepisu przesądza, że jedna strona postępowania sądowoadministracyjnego może wywieść tylko jedną skargę kasacyjną, a nie kilka takich skarg. Prowadzi to do uznania drugiej ze skarg kasacyjnych wniesionych przez spółkę za niedopuszczalną i odrzucenia tej skargi kasacyjnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 180 p.p.s.a.
Zarazem, ponieważ obydwie skargi kasacyjne zostały wniesione w ustawowym terminie (art. 177 § 1 p.p.s.a.), druga z nich zostaje uznana za pismo procesowe stanowiące uzupełnienie pierwotnie wniesionej skargi kasacyjnej, co pozwoli na uwzględnienie przy rozpoznaniu sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny zarówno podstaw kasacyjnych, jak i wniosków wyartykułowanych w tym piśmie.