Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2749/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Spółka") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 lipca 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r.
W skardze kasacyjnej złożonej od ww. wyroku Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Uzasadnienie wniosku powinno się więc odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Ponadto twierdzenia te powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej wnioskującego.
W niniejszej sprawie Spółka wniosła o "wstrzymanie wykonalności decyzji, której wydanie było przedmiotem skargi do WSA i NSA do czasu rozstrzygnięcia skargi". W uzasadnieniu wskazała natomiast, że "wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji jest uzasadniony szczególnie w przypadku uznania przez Sąd za zasadny zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego. W takim przypadku może dojść do egzekucji zobowiązania, które z oczywistych względów nie powinno być egzekwowane, a z uwagi na wysokość zobowiązania, jej egzekucja może doprowadzić do upadłości spółki". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego tak sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie pozwala na udzielenie Spółce ochrony tymczasowej. Przede wszystkim Spółka nie wskazała, że wykonanie decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ponadto nie powołała żadnych okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie ochrony tymczasowej. Spółka wskazała jedynie, że egzekucja zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji może doprowadzić do jej upadłości. Twierdzenia tego nie poparła jednak żadnymi dokumentami. Z tych względów wniosek Spółki uchylał się od merytorycznej oceny zasadności przyznania ochrony tymczasowej.
Dodatkowo wskazać należy, że Spółka wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji działała przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego wymaga się wyższego miernika dbałości o prowadzone sprawy niż od osób niezajmujących się zawodowo prawem. Taki pełnomocnik powinien wiedzieć, jakie są skutki braku wskazania konkretnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu oraz niepoparcia twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji stosownymi dokumentami źródłowymi. Wiedza ta z pewnością była i jest znana pełnomocnikowi strony skarżącej.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.