Uzasadnienie
W postępowaniu ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Po 781/09, pismem z dnia 10 grudnia 2010 r. D. H. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z 30 czerwca 2009 r.
We wniosku wskazała, że jest matką samotnie wychowującą małoletniego syna, całość dochodów przeznacza na utrzymanie rodziny oraz obsługę kredytu zaciągniętego na zakup nieruchomości i nie jest w stanie uiścić ustalonej zaskarżoną decyzją kwoty zryczałtowanego podatku od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Podniosła, że zaciągnięty przez nią kredyt na zakup nieruchomości zaciągnęła aby zapewnić sobie i swojemu synowi miejsce zamieszkania. W dalszej części uzasadnienia wnioskodawczyni opisała stan toczącego się w sprawie postępowania egzekucyjnego.
Na dowód prawdziwości swoich twierdzeń do wniosku załączono kopię zeznania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, zestawienie dochodów firmy skarżącej za 2010 r, umowę kredytu hipotecznego, harmonogram spłat kredytu, odpis księgi wieczystej, decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiającą odroczenia płatności przedmiotowej należności podatkowej, odpis zajęcia wierzytelności, odpis zajęcia rachunku bankowego, odpis tytułów wykonawczych, odpis upomnienia do zapłaty należności w podatku od towarów i usług.
Przedstawione okoliczności wnioskodawczyni przedstawiła w świetle ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, podkreślając, że jej sytuacja jest analogiczna do rozpatrywanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Wstrzymując wykonanie decyzji, Sąd pierwszej instancji uznał, ze wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem pogorszyłoby sytuację osobistą i majątkową skrzącej w znaczny, nieodwracalny sposób. Ponadto wnioskodawczyni wskazała, że należność podatkowa jest dostatecznie zabezpieczona hipoteką przymusową, a jej egzekucja doprowadzi do likwidacji prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu.
Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na skarżącym ciąży obowiązek wskazania okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Przedstawione przez skarżącą dokumenty i informacje należy uznać za niewystarczające. We wniosku pozornie szczegółowo opisano finansową i osobistą sytuację skarżącej: ciążące na niej zobowiązania, uzyskiwane przychody oraz sprawowanie opieki nad małoletnim dzieckiem. Na podstawie przedstawionych okolicznościach, gdyby uznać je za wyczerpujące i wiarygodne, należałoby uznać, iż istnieje groźba wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Takiemu twierdzeniu nie można jednak w sposób pewny przyznać waloru prawdziwości. W przedstawionym przez wnioskodawczynię stanie sprawy na jaw wychodzi rażąca dysproporcja pomiędzy uzyskiwanymi przez nią przychodami, wykazanymi w deklaracji podatkowej i potwierdzonymi w załączonym bilansie prowadzonej przez nią działalności gospodarczej a ciążącymi na niej oraz, jakby to wynikało z dokumentów, na bieżąco regulowanymi, zobowiązaniami z tytułu zaciągniętego kredytu.
Ponieważ skarżąca nie przedstawiła wyciągów z posiadanych przez siebie rachunków ani w żaden inny sposób nie uprawdopodobniła wysokości zgromadzonego przez nią majątku, umożliwiającego ponoszenie przez nią obciążeń tej wysokości. Okoliczność ta uniemożliwia również ocenę sytuacji skarżącej ze względu na ustawowe kryteria wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.