Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1511/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę D. Sp. j. – obecnie D. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 23 lipca 2012 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. Spółka w skardze kasacyjnej od orzeczenia Sądu I instancji zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji SKO z 23 lipca 2012 r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż zajmuje się sprzedażą hurtową jak i detaliczną. Współpracuje z kontrahentami, co wymaga od niej rzetelnego i terminowego wykonywania wymagalnych zobowiązań, co związane jest z koniecznością utrzymania płynności finansowej. Tymczasem łączna kwota zobowiązań krótkoterminowych Spółki wobec kontrahentów wynosi obecnie 5.614.388,99 zł. Jednocześnie, wysokość nieuregulowanych przez kontrahentów zobowiązań wobec Spółki wynosi obecnie 295.665,26 zł. Skarżąca podkreśliła, że kwota ta jest w stanie pokryć jedynie nieznaczną część zobowiązań.
Ponadto podniesiono, iż środki z tytułu udzielonych Spółce kredytów zostały w praktyce w całości wykorzystane, a pozostałe na rachunkach bankowych środki finansowe są zbyt niskie aby pokryć kwotę 37.911,00 zł wynikającą z decyzji SKO. Na potwierdzenie powyższych okoliczności Spółka przedstawiła: wykaz należności i zobowiązań na dzień 30 września 2013 r. oraz bieżące wyciągi z rachunków bankowych. Spółka podkreśliła, że konieczność wykonania decyzji SKO zwiększy bardzo wysokie zobowiązania i uniemożliwi ich wykonanie. Powyższe skutkować będzie narażeniem Skarżącej na sankcje ustawowe i umowne. W rezultacie zdaniem Spółki nie tylko istnieje ryzyko wyrządzenia Spółce znacznej szkody w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji ale jest wręcz pewne, że taka szkoda faktycznie powstanie.
Dodatkowo Skarżąca podniosła, iż o zasadności wstrzymania wykonania decyzji przemawia również wysokie prawdopodobieństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Spółki w przypadku obowiązku wykonania decyzji przynajmniej część kontrahentów bądź wypowie stosunki obligacyjne bądź też nie podejmie z Spółką współpracy w przyszłości. W konsekwencji odwrócenie tych skutków będzie niezmiernie trudne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; zwana dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy wskazać, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły wyrażającej się w tym, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. W świetle przywołanego wyżej przepisu, Sąd może na wniosek Skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06 opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl; zwana dalej: "CBOSA").
W konsekwencji na Skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06, publ. CBOSA).
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że Skarżąca przedstawiła odpowiednio uzasadniony wniosek i w rezultacie uprawdopodobniła spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedstawione dokumenty uprawdopodabniają trudną sytuację finansową Spółki. Zgodzić się należy zatem z Skarżącą, iż konieczność wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym uszczuplenie majątku Spółki o kolejne sumy wynikające z ostatecznej decyzji podatkowej grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia. W analizowanym przypadku może to doprowadzić do pogorszenia stosunków z kontrahentami i w efekcie do zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej, co stanowi spełnienie obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.