Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1672/06, oddalającego skargę M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 16 marca 2006 r., nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, strona wniosła o połączenie do wspólnego rozpoznania przedmiotowej sprawy i sprawy o sygn. III SA/Wa 1673/06 i III SA/Wa 1674/06.
Sprawa ze skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie III SA/Wa 1673/06 (postanowieniem z 13 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod powyższą sygnaturą spraw III SA/Wa 1673/06 i III SA/Wa 1674/06) została zarejestrowana w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. akt II FSK 1343/07.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Strona nie wskazała podstawy prawnej swego wniosku, nie wskazała również okoliczności przemawiających za uwzględnieniem tego wniosku. Wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie może przy rozpatrywaniu niniejszego wniosku kierować się argumentacją dotyczącą zarzuconego Sądowi I instancji naruszenia art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem stanowisko strony w tym zakresie zostanie przeanalizowane przy rozpatrywaniu skargi kasacyjnej, a nie w niniejszym postępowaniu wpadkowym.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 111 § 1 ani z art. 111 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl pierwszego ze wskazanych przepisów sąd zarządza połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli mogły być objęte jedną skargą. Z kolei zgodnie z art. 111 § 2 powołanej ustawy sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzi przesłanka z art. 111 § 1 ustawy, bowiem z możliwością objęcia kilku oddzielnych spraw jedną skargą mielibyśmy do czynienia w przypadku tożsamości przedmiotu postępowania, a więc jeśli kilka spraw dotyczy tego samego aktu administracyjnego. Tymczasem w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r., podczas gdy decyzje w sprawach, o których połączenie do wspólnego rozpoznania wnosi strona, dotyczą lat 2000 i 2001. Wszystkie wskazane powyżej decyzje posiadają odrębne numery i dotyczą innych okresów rozliczeniowych, stąd też brak jest tożsamości przedmiotu postępowania.
Odnośnie drugiego ze wskazanych przepisów – art. 111 § 2 ustawy - Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż połączenie spraw do wspólnego rozpoznania na jego podstawie jest fakultatywne i zależy od uznania przez Sąd, iż sprawy pozostają ze sobą w związku, a połączenie jest wskazane ze względów np. ekonomii procesowej. W ocenie Sądu przypadek taki nie zachodzi w przedmiotowych sprawach, bowiem decyzja zaskarżona w sprawie o sygn. akt II FSK 56/08 dotyczy uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, podczas gdy obie zaskarżone decyzje w sprawie o sygn. akt II FSK 1343/07 dotyczą określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W obu wskazanych przypadkach badane więc były inne kwestie i inne przepisy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego połączenie spraw do wspólnego rozpoznania jest w tym wypadku niecelowe, bowiem brak w sprawach tożsamości podstaw prawnych zaskarżonych decyzji, które dotyczą odmiennych zagadnień prawnych.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 111 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.