Uzasadnienie
Wyrokiem z 14 stycznia 2014 r., II FSK 457/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną I. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 9 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1386/11 w sprawie ze skargi I. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 20 czerwca 2011 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. W punkcie 2 wyroku Sąd zawarł postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania i zasądził od I. R. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 600 (słownie: sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Sentencja wyżej wymienionego orzeczenia zawiera oczywistą omyłkę polegająca na nieprawidłowym określeniu wysokości kwoty podlegającej zwrotowi od strony skarżącej na rzecz organu tytułem poniesionych kosztów postępowania kasacyjnego.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) i pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) stawka minimalna wynagrodzenia radcy prawnego z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny wynosi 100% stawki, określonej w niniejszej sprawie na podstawie § 6 pkt 2 ww. rozporządzenia, tj. 180 zł.
Treść art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), który z mocy art. 193 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. Wskazanie w powołanym wyżej orzeczeniu wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego jako 600 zł, a nie 180 zł stanowi oczywistą omyłkę, którą Naczelny Sąd Administracyjny sprostował, działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a.