Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 6 września 2010 r., I SA/Gl 205/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę G. Sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 3 grudnia 2009 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r.
2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku spółka zawarła między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku spółka wskazał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniony jest możliwością zaistnienia dla skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w związku z jego trudną sytuacja finansową,.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wymaganym przez przepisy prawa wykazaniem zasadności zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może być samo powołanie w uzasadnieniu wniosku przesłanek ww. przepisu i lakonicznie stwierdzenie, że wniosek jest uzasadniony w związku z trudną sytuacją finansową. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione.
Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez spółkę wniosku. Jeżeli zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to uznać należy, że brak jest przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.