Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 409/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę B. K. (dalej: "strona", "skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia 22 maja 2017 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r.
Od powyższego orzeczenia skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną żądając uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach, ewentualnie przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Dodatkowo strona wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej w skrócie "p.p.s.a.") do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia 10 lipca 2017 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 16 maja 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. (sygn. akt I SA/Ke 492/17).
Zdaniem skarżącego, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania I SA/Ke 492/17, którego przedmiotem jest kwestia, czy ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia 10 lipca 2017 r. mogła zostać wydana pomimo upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do dyspozycji art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.
W judykaturze (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej w skrócie "CBOSA") podkreśla się, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Nie powstaje w przypadku, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji mogą mieć wpływ jedynie ustalenia faktyczne dokonane przez wskazany w przepisie inny organ lub sąd (por. wyrok NSA z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt I GSK 613/17, publik. CBOSA). Musi istnieć ścisły związek między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego, rozumiany w ten sposób, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi stanowić podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (por. wyrok NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 792/07, publik.
CBOSA). Związek postępowań, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., nie może być jedynie pośredni (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod. red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 488). Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną może być wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, aby sformułować wypowiedź czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Nie stanowią natomiast uzasadnienia dla zawieszenia postępowania względy ekonomii procesowej, dlatego nie będzie podstaw do zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy sąd jest w stanie samodzielnie dokonać koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy ustaleń (por. wyroki NSA: z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06; z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05, publik. CBOSA).
Postępowania sądowe w sprawach skarg na decyzje w przedmiocie wysokości zobowiązania podatkowego oraz w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności to dwa oddzielne postępowania oparte na odrębnych podstawach prawnych. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego tożsamość podmiotu i wskazywany przez skarżącego związek pomiędzy tymi sprawami wprawdzie uzasadniają wyznaczenie rozprawy w jednym terminie, ale nie jest to zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.