Uzasadnienie
UZASADNIENIENIE
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 czerwca 2014r. oddalił skargę G. sp. z o.o. z siedzibą w W na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 13 sierpnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł pełnomocnik Spółki wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się dnia 2 marca 2016r. pełnomocnik Ministra Finansów wniósł o oddalenie skargi oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Wyrokiem z dnia 2 marca 2016r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Spółki.
Pismem z dnia 14 kwietnia 2016r. pełnomocnik Ministra Finansów wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku w przedmiocie zwrotu na rzecz organu należnych kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten, w myśl z art. 193 P.p.s.a., stosuje się odpowiednio także do wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę.
Zgodnie zaś z art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie pełnomocnikiem organu był radca prawny. Należy zatem uwzględnić rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.)
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c ww. rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik organu nie sporządził odpowiedzi na skargę kasacyjną, ale brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przedkładając pełnomocnictwo oraz wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Przed sądem pierwszej instancji, ze strony organu, nie stawił się żaden pełnomocnik.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 i 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. i art. 204 pkt 1 P.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu orzekł jak w sentencji postanowienia