Uzasadnienie
Wyrokiem z 14 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji.
Uzasadniając go wskazał, że wykonanie decyzji pociąga za sobą nieodwracalne skutki dla skarżącego, w szczególności finansowe. Konieczność zapłaty kwoty 566 455 zł doprowadzi do zachwiania sytuacji finansowej przedsiębiorcy i konieczności likwidacji działalności, w konsekwencji ucierpi na tym sam skarżący. W chwili obecnej skarżący został pozbawiony praktycznej możliwości wykonywania działalności. Na skutego wykonania zaskarżonej decyzji zostało zajęte konto bankowe skarżącego, którego płynność finansowa jest przez to znaczenie zachwiana. Ze względu na posiadane w wyniku wydania skarżonej decyzji zaległości podatkowe, skarżący pozbawiony jest możliwości udziału w przetargach, co spowodowało powstanie znacznej szkody w majątku skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji był już w przedmiotowej sprawie rozpoznawany przez Naczelny Sąd Administracyjny. Postanowieniem z 12 lipca 2011r. sygn. akt II FZ 330/11 wstrzymał on wykonanie zaskarżonej decyzji.
W motywach tego rozstrzygnięcia, które Sąd rozpoznający niniejszy wniosek podziela, wskazano m.in. że obraz sytuacji finansowej skarżącego daje podstawy do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji, określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 566.455 zł, może spowodować nieodwracalne skutki w postaci likwidacji prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika bowiem, że aktualnie jedynym źródłem dochodu jest świadczenie rentowe skarżącego w kwocie 2.142,50 zł., które w części jest zajęte z tytułu egzekucji administracyjnej. Zatrudnia tylko jedną osobę w wymiarze 1/10 etatu na stanowisku księgowej. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje jego żona. Z opinii Banku Spółdzielczego w T. z dnia 15 marca 2011 r., wynika, że z dniem 25 stycznia 2011 r., z powodu braku obrotów, zamknięty został rachunek bankowy prowadzony pod nazwą "Przedsiębiorstwo [...] z siedzibą w T". Rachunek ten od dnia 17 grudnia 2009 r. do dnia zamknięcia był obciążony zajęciem przez Urząd Skarbowy w T. na łączną kwotę 784.771,97 zł (z dniem zamknięcia zajęcie zostało odesłane do ww. Urzędu).
Ze wspomnianej opinii wynika nadto, że skarżący korzysta z ugody dotyczącej kredytu w rachunku bieżącym z kapitałem 297.719,85 zł z terminem spłaty w dwóch ratach: 1) do dnia 30 kwietnia 2011 r. – 1.500,00 zł, 2) do dnia 30 maja 2011 r. – 296.219,85 zł. Z zestawienia środków trwałych działalności prowadzonej przez skarżącego wynika, że wartość początkowa tych środków wynosiła 124.862,76 zł (pozostałe składniki majątku firmy zostały przewłaszczone przez bank dla zabezpieczenia umowy kredytu z rachunku bieżącego, o której wspomniano wyżej). Rozliczenie dochodu z remanentem za styczeń-grudzień 2010 wskazuje, iż w tym okresie skarżący z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej poniósł stratę w kwocie 164.097,90 zł. Ostatnim z nadesłanych dokumentów jest akt notarialny umowy darowizny, zniesienia współwłasności i ustanowienia użytkowania. Mocą tej umowy z dnia 7 marca 2006 r. skarżący wraz z żoną dokonali rozporządzenia posiadanym przez nich prawem własności na rzecz ich syna. Łączna wartość przedmiotu umowy wyniosła 336.110,50 zł.
Na uwzględnienie zasługuje również podniesiony we wniosku argument, że z uwagi na profil działalności skarżącego, nie wydanie decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy z 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych (t. jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 113, poz. 759 ze zm.) i w konsekwencji wykluczenie skarżącego z postępowań o udzielenie zamówień publicznych, skutkuje utratą dochodów firmy skarżącego i znaczną szkodą.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.