Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 3 lutego 2006 roku po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 stycznia 2005 roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003 roku, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, oraz zasądził zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z dnia 23 maja 2006 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie wniosło zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego zasądzonych we wskazanym powyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2006 roku.
Rozpoznając niniejszą sprawę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Stwierdzając niedopuszczalność zażalenia, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że zażalenie jest dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji niż sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie. Z kolei w postępowaniu sądowoadministracyjnym Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą, a wydane przez ten sąd orzeczenia, w tym także postanowienia są ostateczne i prawomocne od chwili ich wydania. Stosownie bowiem do art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej u.p.p.s.a.) orzeczenie jest prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego żaden środek zaskarżenia. Podstawy do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie daje także art. 194 u.p.p.s.a., określający rodzaje postanowień, na które ten środek zaskarżenia przysługuje.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie wydane zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie jest zatem dopuszczalne jego zaskarżenie w drodze zażalenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 178 u.p.p.s.a., w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.