Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 28 marca 2018 r., sygn. akt II FSK 3600/15

Uzasadnienie

1. 1. Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2018 r. o sygn. II FSK 3600/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Z. K. (dalej: skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 444/15 w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 29 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych oraz zasądził od skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 184 i art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.; dalej: rozporządzenie MS). Wyrok jest dostępny – podobnie jak inne powoływane w uzasadnieniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego – na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2. 2. Skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu – adwokata) wniósł o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej kosztów zastępstwa procesowego z urzędu i wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie nieopłaconych dotychczas w żaden sposób, ani w części ani w całości kosztów zastępstwa adwokackiego z urzędu, a nadto o sprostowanie uzasadnienia wyroku w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
3. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
4. 4.1. Wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Okoliczność, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozstrzygnął w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne nie uzasadnia uzupełnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpatruje wniosku pełnomocnika ustanowionego z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym, gdyż orzeka o tym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w drodze odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 p.p.s.a). Na postanowienie wydane w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przysługuje odpowiednio sprzeciw (art. 259 § 1 i 2 p.p.s.a.) lub zażalenie (art. 227 p.p.s.a.). W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w sprawach należących do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, w ramach kontroli instancyjnej postanowień rozstrzygających wspomnianą kwestię (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2014 r., I FPS 3/13). Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 157 § 1 oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.
5. 4.2. Nie zasługuje na uwzględnienie również wniosek skarżącego o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2018 r., II FSK 3600/15, w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Skarżący zdaje się nie dostrzegać, że oddalając skargę kasacyjną skarżącego w wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu, reprezentowanego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przez radcę prawnego, kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wkonsekwencji koszty te zobowiązany jest ponieść skarżący. W takiej sytuacji kwota zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu znajduje podstawę prawną w art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia MS. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 156 § 2 i 3 p.p.s.a. a contrario oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie drugim sentencji.