Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. (sygn. akt III SA/Wa 3831/14) w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 września 2014 r. w przedmiocie zwrotu kosztów egzekucyjnych. W wyroku tym zasądzono także od organu, na rzecz skarżącego, kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W dniu 18 stycznia 2018 r. wpłynął wniosek skarżącego o uzupełnienie treści powyższego wyroku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z pkt 3 odpowiedzi na skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 204 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłaty za czynności radców prawnych oraz ponoszonych przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, stawką minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innych sprawach" (a taką sprawą jest kwestia zwrotu kosztów egzekucyjnych) jest kwota 240 zł. W drugiej instancji, za sporządzenie i wniesione odpowiedzi na skargę kasacyjną kwota ta wynosi 50 % stawki minimalnej, jeżeli w drugiej instancji prowadził sprawę ten sam radca prawny (§ 14 ust. 2 pkt 2b tego rozporządzenia). W tym miejscu podkreślić trzeba, że na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skarżący stawił się osobiście (k. 80 akt sądowych).
Wobec tego, stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony, reprezentowanej przez radcę prawnego, zalicza się wynagrodzenie, jednakże nie wyższe niż stawki opłaty określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie jedynymi kosztami są koszty radcy prawnego, który reprezentuje stronę zarówno przed Sądem pierwszej instancji, jak też Sądem II intencji. Powyższe koszty to kwota 120 zł.
W tym stanie rzeczy wniosek, jako oczywiście bezzasadny, na mocy art. 157 § 1-3 p.p.s.a. należało oddalić.