Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lutego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 3403/12, w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 kwietnia 2016 roku.
W dniu 4 lipca 2016 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącego, zawierające wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 12 lutego 2016 r. (wers siódmy) przez wpisanie w miejsce wyrazów: "obejmującego należność z tytułu opłaty uzdrowiskowej za rok 2008", wyrazów: "obejmującego należność z tytułu opłaty klimatycznej za 2007 rok". Ponadto skarżący złożył wniosek o uzupełnienie wyroku o następującą treść: "od 2008 toczyło się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, na wniosek z odwołania skarżącego (dwutorowo) od decyzji Prezydenta Miasta K. z 2007 r. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z 2008 r." Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał, iż powyższe informacje stanowią istotne fakty w niniejszej sprawie.
W dniu 5 sierpnia 2016 r. skarżący złożył kolejny wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wymienionego wyroku przez "sprostowanie stanu faktycznego, w naliczeniu należności z tytułu opłaty klimatycznej, za pobyt na czternastodniowym turnusie rehabilitacyjnym w 2007 roku, (14 dni) w K. - dokonano naliczenia, obciążono, wyegzekwowano za pobyt piętnastodniowy (15 dni)".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest niedopuszczalny.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Sprostowanie orzeczenia sądowego (rektyfikacja) jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości tego orzeczenia przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd nadać zamierzał. Rektyfikacja orzeczenia nie może jednak prowadzić do jego zmiany lub uchylenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze zaskarżenia odpowiednim środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być zatem wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki; w szczególności sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron. Na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. sprostowaniu nie podlega natomiast mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem, względnie podstawa faktyczna rozstrzygnięcia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 lipca 2005 r., FSK 767/04 i z dnia 4 kwietnia 2008 r., I OZ 221/08, przytoczone w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2013,, str. 607).
Żądanie sprostowania znajdujących się w siódmym wersie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrazów "obejmującego należność z tytułu opłaty uzdrowiskowej za rok 2008" nie jest dopuszczalne. Przede wszystkim we wskazanym miejscu uzasadnienia wyrazy te zamieszczone nie zostały i już z tego względu wniosek jest chybiony. Przyjmując jednak, że chodzi o wyrazy zamieszczone w wersie dziewiątym uzasadnienia wyroku, należy zauważyć, że odnoszą się one do relacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o stanie sprawy, a w szczególności do stanowiącego podstawę egzekucji tytułu wykonawczego, wystawionego przez Burmistrza K. Ponieważ przedmiotem sprawy jest zgodność z prawem podjętej czynności egzekucyjnej, a nie prawidłowość treści tytułu wykonawczego, wskazana we wniosku okoliczność nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, ale jako element stanu faktycznego sprawy nie może być sprostowana w trybie rektyfikacji. Przesądza to o niedopuszczalności wniosku.
Przechodząc z kolei do wniosku o uzupełnienie uzasadnienia wyroku, należy zauważyć, że na mocy art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek skarżącego nie odnosi się do żadnego z wymienionych przypadków. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 lutego 2016 r. orzekł o całości skargi, która została oddalona; wyrok ten jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Z uzasadnienia badanego wniosku, a nawet już z samego tytułu pisma wynika natomiast, że skarżący domaga się w istocie "uzupełnienia uzasadnienia wyroku". Tego rodzaju żądanie w świetle art. 157 § 1 P.p.s.a. jest natomiast niedopuszczalne, gdyż z przepisu tego nie wynika uprawnienie strony do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia wyroku.
Wniosek o uzupełnienie orzeczenia może bowiem dotyczyć jedynie samego rozstrzygnięcia, a więc sentencji wyroku (postanowienia), a nie jego uzasadnienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 stycznia 2010 r,, II OSK 80/07, z dnia 22 października 2008 r., II OSK 27/08; z dnia 20 lipca 2005 r., II OZ 608/05; z dnia 28 października 2010 r., II FSK 735/09).
Ponadto, na mocy art. 157 § 1 P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku strona może złożyć w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z jego uzasadnieniem otrzymał dnia 21 kwietnia 2016 r. Tym samym wniosek skarżącego z dnia 4 lipca 2016 r. oraz z dnia 5 sierpnia 2016 r. zostały złożone po upływie terminu określonego w art. 157 § 1 P.p.s.a., przeto i z tego względu są niedopuszczalne.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 oraz art. 157 § 1a P.p.s.a. wniosek odrzucił.