Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 czerwca 2017 r., sygn. akt II FSK 3102/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 27 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Op 215/15 w sprawie ze skargi G. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z 19 grudnia 2014r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. W punkcie 2 wyroku Sąd zawarł postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania i zasądził od G. G. na rzecz organu kwotę 80 (słownie: osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z 13 października 2017 r. pełnomocnik organu wniósł o sprostowanie powyższego orzeczenia w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, poprzez wskazanie - w miejsce zasądzonej kwoty 80 zł - kwoty 180zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o sprostowanie wyroku zasługuje na uwzględnienie.
Sentencja wyżej wymienionego orzeczenia zawiera błąd pisarski polegający na nieprawidłowym określeniu wysokości kwoty podlegającej zwrotowi od strony skarżącej na rzecz organu tytułem poniesionych kosztów postępowania kasacyjnego. Jak wynika z uzasadnienia wyroku Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 204 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a." oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), błędnie jednak wskazał w tym zakresie kwotę 80 zł (czyli mniej niż minimalna kwota kosztów - 120 zł - § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia), zamiast kwoty 180 zł.
Regulacja art. 156 § 1 p.p.s.a., który z mocy art. 193 cytowanej ustawy ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się określonych uchybień. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie stronie strony, co wynika z art. 159 p.p.s.a. (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. 4, Warszawa 2012, s. 420 - 421 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 kwietnia 2011 r., II FSK 1258/09; z 15 września 2016 r., II FSK 1300/14; CBOSA). O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Wskazanie w powołanym wyżej orzeczeniu wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego jako kwoty 80 zł, a nie 180 zł, stanowi błąd pisarski, który Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.