Uzasadnienie
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 28 października 2016 r. działająca w imieniu K. F. – N. (dalej: "skarżąca") pełnomocnik złożyła wniosek o wyłączenie Sędziów NSA Grażyny Nasierowskiej oraz Bogdana Lubińskiego, w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 1454/13. Uzasadniając wniosek wskazała, iż Sędziowie NSA Grażyna Nasierowska oraz Bogdan Lubiński byli członkami składów orzekających w sprawach M.S. (II FSK 3038/13, II FSK 3039/13), zaś w treści uzasadnienia powołanych orzeczeń konstatowali, iż M.S. firmowała działalność gospodarczą prowadzona przez K. F.-N., przez co przesądzili rozstrzygnięcie sprawy skarżącej K. F.-N.
W dniu 3 listopada 2016 r. Sędziowie NSA Grażyna Nasierowska oraz Bogdan Lubiński złożyli pisemne oświadczenie, że po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej: P.p.s.a.) wyłączające ich od rozpoznania sprawy o sygn. akt II FSK 2912/14 oraz że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno na wniosek, jak i z mocy prawa jest gwarancją procesową mającą zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w składzie, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli związków z rozpoznawaną sprawą. Istota przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do wyeliminowania przyczyn, które mogą wzbudzać wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Zgodnie z treścią art. 18 § 1 P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (art. 18 § 1 pkt 1); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (art. 18 § 1 pkt 2); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 1 pkt 3); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (art. 18 § 1 pkt 4); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (art. 18 § 1 pkt 5); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (art. 18 § 1 pkt 6); dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (art. 18 § 1 pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).
Przepis art. 19 P.p.s.a. zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia. Niezależnie od wymienionych w art. 18 P.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie w stosunku do Sędziów NSA Grażyny Nasierowskiej oraz Bogdana Lubińskiego brak jest podstaw do wyłączenia z mocy ustawy. Również podniesione przez skarżącą argumenty mające przemawiać za wyłączeniem sędziów od orzekania w jej sprawie, nie uzasadniają wyłączenia na podstawie art. 19 P.p.s.a. W orzecznictwie jednolicie wskazuje się, że wyłączenie na podstawie tego przepisu powinno odwoływać się do zobiektywizowanych przesłanek, tak aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła zostać uznana za mającą realne podstawy. Nie wystarcza do zastosowania wskazanego przepisu występowanie u strony podejrzenia, co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne przekonanie strony, co do negatywnego nastawienia sędziego do strony (por. postanowienie NSA z 28 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 40/15, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA").
W tym kontekście wskazać należy, iż przedmiotem spraw wskazywanych przez skarżącą we wniosku o wyłączenie sędziego było określenie M.S. wysokości ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za 2008 r. oraz podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny, w ocenie skarżącego, dla niego niekorzystny, oraz że wydaje odmienne od jego oczekiwań rozstrzygnięcia, nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego. Taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie (por. postanowienie NSA z 16 stycznia 2013 r., II OZ 1174/12, CBOSA).
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżąca nie wskazała okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczenia Sędziów NSA Grażyny Nasierowskiej oraz Bogdana Lubińskiego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 193 P.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziów oddalił.