Uzasadnienie
Wyrokiem z 22 lipca 2014 r., II FSK 2827/13, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi B. O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 lutego 2013 r., II FSK 1328/11, uchylił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 lutego 2013 r., II FSK 1328/11 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 1 lutego 2011 r., I SA/Bd 759/10 i umorzył postępowanie.
Skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez przyznanie kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 22 października 2013 r., SK 14/13, wskazać należy, iż w powołanym na wstępie wyroku nie zawarto rozstrzygnięcia dotyczącego tej kwestii z uwagi na to, że stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpatruje wniosku pełnomocnika ustanowionego z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym jak i wznowieniowym, gdyż orzeka o tym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w drodze odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a.) albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 P.p.s.a). Na postanowienie wydane w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przysługuje odpowiednio sprzeciw (art. 259 § 1 i § 2 P.p.s.a.) lub zażalenie (art. 227 P.p.s.a.).
W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w sprawach należących do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, w ramach kontroli instancyjnej postanowień rozstrzygających wspomnianą kwestię (np. wyroki NSA: z 24 stycznia 2014 r., II OSK 2600/13, z 28 listopada 2013 r. II OSK 1590/12, z 20 listopada 2013 r. II GSK 1132/12; postanowienie NSA z 10 lutego 2014 r., I FPS 3/13, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Na marginesie wskazać należy, iż w aktach sprawy (k.
64) znajduje się zarządzenie Przewodniczącego składu orzekającego z 22 lipca 2014 r. o przekazaniu sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy w celu rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku z 22 lipca 2014 r.