Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II FSK 2711/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 1141/1 w sprawie ze skargi A. i J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 7 października 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r.
W przedmiotowym wyroku jako wnoszących skargę kasacyjną wskazano A. i J. K. Również koszty postępowania kasacyjnego zostały zasądzone na rzecz organu administracji od A. i J. K. Tymczasem postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 1141/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną A. K. A zatem, w sentencji ww. wyroku z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II FSK 2711/12 nieprawidłowo określono stronę wnoszącą skargę kasacyjną, co ma charakter oczywistej omyłki wymagającej sprostowania w drodze postanowienia.
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2).
Jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, z tym że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni (art. 193 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.