Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 maja 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną "C. I." spółki z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 października 2007 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 389/07 w sprawie ze skargi tej Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 6 kwietnia 2007 r. w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego.
Wnioskiem z dnia 14 lipca 2009 r. strona skarżąca zwróciła się o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego i potwierdzenie, iż ocena prawa materialnego dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy pożyczka przeznaczona jest na cele inwestycyjne związane z działalnością gospodarczą Pożyczkobiorcy- inwestycyjne i nie dotyczy sytuacji, gdy pożyczka przeznaczona jest na cele związane z działalnością gospodarczą Pożyczkobiorcy- w tym inwestycyjne. Wątpliwość strony powstała w związku z przyjęciem przez Naczelny Sąd Administracyjny, że wiążący dla interpretacji jest stan faktyczny podany we wniosku, a organ nie prowadzi w tym zakresie postępowania dowodowego i jednocześnie wskazaniem w uzasadnieniu wyroku, że we wniosku strona skarżąca podała, iż pożyczka przeznaczona jest na cele związane z działalnością gospodarczą Pożyczkobiorcy- w tym inwestycyjne, podczas gdy stwierdzenia tego strona użyła w postępowaniu wszczętym zażaleniem, zaś we wniosku użyła stwierdzenia, że pożyczka przeznaczona jest na cele związane z działalnością gospodarczą Pożyczkobiorcy- inwestycyjne. Skoro Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił w uzasadnieniu błędny stan faktyczny, konieczne było złożenie wniosku o dokonanie wykładni wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wprawdzie w wyjaśnieniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia zacytowano określenie celu umowy pożyczki zawarte w zażaleniu na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, a nie określenie zawarte we wniosku o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego, jednakże dalsze wywody uzasadnienia nie pozostawiają wątpliwości, iż dokonana w nim wykładnia dotyczyła sytuacji, gdy środki z pożyczki od początku miały być przeznaczone na cele inwestycyjne, na stronie 11 i 12 uzasadnienia stwierdzono bowiem, że: "Ostatecznie też środki z pożyczki- jak wynika z wniosku strony- zostały przeznaczone na zakup nieruchomości, wykorzystywanej w prowadzonej działalności gospodarczej. Strona, określając źródło finansowania zakupu wskazuje bowiem w sposób jednoznaczny na środki uzyskane z pożyczki, nie zaś na środki pochodzące np. z lokaty bankowej (sama też przyjęła, iż część odsetek od pożyczki winna zostać wliczona do wartości początkowej środka trwałego jako część ceny nabycia).
Uznać zatem należy, iż celem wydatku w postaci odsetek od pożyczki, widocznym od momentu zawarcia umowy pożyczki, było zwiększenie przychodów osiąganych z prowadzonej działalności gospodarczej poprzez zakup nieruchomości w celu jej dzierżawy czy najmu. Spłata odsetek także przed zawarciem umowy przedwstępnej następowała więc w okresie realizacji inwestycji w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 12 u.p.d.o.p..". Stanowisko Sądu jest zatem jednoznaczne i odnosi się do treści wniosku (pytanie dotyczyło bowiem odsetek od pożyczki, zużytej na zakup nieruchomości) i nie ma konieczności jego doprecyzowywania. Uwzględnienie wniosku strony, zwłaszcza w zakresie stwierdzenia, że wykładnia dokonana w wyroku nie dotyczy sytuacji, gdy pożyczka przeznaczona jest na cele związane z działalnością gospodarczą Pożyczkobiorcy- w tym inwestycyjne prowadziłoby do poszerzenia uzasadnienia o nowe, istotne w ocenie skarżącego elementy. W ramach dokonywania wykładni nie jest to możliwe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FZ 33/08, opubl. w Lex pod nr 480386).
Z tych względów na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.