Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 822/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, w sprawie ze skargi I. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 11 lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2007 r. oddalił skargę oraz zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego Z. M. kwotę 8.856 zł. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Na powyżej powołane rozstrzygnięcie strona wniosła skargę kasacyjną, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy oraz zasądzenia od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
W piśmie z dnia 12 lutego 2013 r., zatytułowanym "Uzupełnienie skargi kasacyjnej" pełnomocnik skarżącej doprecyzował zakres wniosków zawartych w skardze kasacyjnej w ten sposób, że zaskarżył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tylko w części oddalającej skargę (pkt I wyroku), zaś w stosunku do punktu II dotyczącego zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wniósł o stwierdzenie prawomocności oraz o doręczenie wypisu wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności punktu II wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłacie za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepis art. 250 p.p.s.a. reguluje zatem kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy (art. 244 p.p.s.a.) poprzez wprowadzenie zewnętrznego odesłania do odrębnych przepisów. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), powoływanego dalej jako "rozporządzenie".
W zaskarżonym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z Bydgoszczy z dnia 7 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 822/12, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 15 w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia przyznano radcy prawnemu Z. M. kwotę 8.856 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W myśl art. 250 p.p.s.a. wynagrodzenie radcy prawnego w zakresie poniesionych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jak również zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków, przysługuje mu bez względu na wynik sprawy. Art. 250 p.p.s.a. stanowi bowiem lex specialis w stosunku do art. 203 i art. 204 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2011 r., II FSK 2181/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie ugruntował się pogląd, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu na zasadzie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie jedynie za pomoc prawną rzeczywiście (faktycznie) udzieloną. Wynagrodzenie za faktycznie udzieloną pomoc prawną, przyznane przez sąd pierwszej instancji i dotyczące pomocy udzielonej przed tym sądem jest należne niezależnie od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wywołanego skargą kasacyjną. Jeżeli zatem w skardze kasacyjnej nie jest kwestionowana wysokość przyznanego na podstawie art. 250 p.p.s.a. wynagrodzenia i nie wniesiono zażalenia na to postanowienie, to jest ono prawomocne z upływem terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
Co więcej, w orzecznictwie przyjmuje się również, że wprawdzie przepisy ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w przypadku odrzucenia skargi (art. 203 p.p.s.a.), jednak pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie należne z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej przysługuje także i w tym przypadku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2008 r., I OZ 341/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl) czy też w przypadku nieprofesjonalnego opracowania skargi kasacyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 12 lipca 2004 r., FSK 1187/04, niepubl.).
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w rozpatrywanej sprawie, na podstawie art. 168 § 1 i § 3 w zw. z art. 169 p.p.s.a., stwierdził prawomocność postanowienia zawartego w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 822/12, a dotyczącego zwrotu radcy prawnemu Z. M. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, gdyż charakter tego postanowienia daje taką możliwość.