Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 596/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi "E." sp. z o.o. w S. (zwanej dalej "Spółką", "Skarżącą") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 20 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że decyzją z dnia 20 sierpnia 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach uchyliło w części decyzję Burmistrza Miasta S. w sprawie określenia Spółce wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. i określiło wysokość tego zobowiązania w kwocie 2.109.241 zł.
W skardze z dnia 21 września 2012 r., wniesionej w dniu 24 września 2012 r., Spółka wniosła o uchylenie powyższej decyzji w części dotyczącej rozstrzygnięcia w zakresie infrastruktury kolejowej i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. W treści pisma zwrócił uwagę, że pismem z dnia 4 września 2012 r., doręczonym tego samego dnia, strona zwróciła się do Burmistrza Miasta S. o wznowienie postępowania. Organ podatkowy pierwszej instancji przekazał ten wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, które wznowiło na wniosek strony postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia 20 sierpnia 2012 r., nr [...]. Wobec powyższego postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. zawieszono postępowanie sądowe do czasu zakończenia postępowania z wniosku, o którym mowa powyżej.
Następnie przy piśmie z dnia 16 kwietnia 2013 r. organ przekazał decyzję z dnia 2 kwietnia 2013 r., nr [...]. Mocą tej decyzji SKO, po rozpatrzeniu wniosku Spółki o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną SKO z dnia 20 sierpnia 2012 r., nr [...], postanowiło uchylić w części tę decyzję ostateczną i orzec o określeniu Spółce zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie 2.099.208 zł.
W piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. organ poinformował, że Skarżąca nie wniosła odwołania od decyzji z dnia 2 kwietnia 2013 r., nr [...].
Postanowieniem z dnia 13 maja 2013 r. podjęto zwieszone postępowanie sądowe.
W trakcie rozprawy w dniu 1 sierpnia 2013 r. pełnomocnik Skarżącej podtrzymał skargę na decyzję z dnia 20 sierpnia 2012 r., gdyż decyzja z dnia 2 kwietnia 2013 r. nie odnosiła się do kwestii spornej w postaci infrastruktury kolejowej. Podkreślił, że z uzasadnienia decyzji wynika, że Kolegium podtrzymuje w tej części stanowisko wyrażone decyzji z dnia 20 sierpnia 2012 r. Pełnomocnik Skarżącej zwrócił uwagę, że ustawa o podatkach i opłatach lokalnych w art. 7 ust. 1 pkt 1 nie odsyła bezpośrednio do ustawy o transporcie kolejowym, a zatem w zakresie definiowania pojęć "zarządca infrastruktury kolejowej" i "linie kolejowe" należy stosować wykładnię językową. Naruszenie wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego wynika z tego, że nie ustalono w pełni stanu faktycznego, w szczególności nie przeprowadzono dowodu z oględzin linii kolejowej oraz opinii biegłego co do charakteru posiadanej przez Spółkę infrastruktury kolejowej.
Pełnomocnik strony oznajmił, że nie złożyła ona środka odwoławczego lub innego środka zaskarżenia od decyzji Kolegium z dnia 2 kwietnia 2013 r.
Sąd pierwszej instancji uznał, że postępowanie sądowoadministracyjne w rozpoznawanej sprawie stało się bezprzedmiotowe, gdyż decyzją z dnia 2 kwietnia 2013 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowiło uchylić w części własną decyzję ostateczną z dnia 20 sierpnia 2012 r., nr [...] i orzec o określeniu Spółce zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie 2.099.208 zł. Od tej decyzji z dnia 2 kwietnia 2013 r. nie wniesiono odwołania, co wynika z pisma Kolegium z dnia 30 kwietnia 2013 r. Potwierdził to również pełnomocnik Skarżącej w trakcie rozprawy.
Sąd podniósł, że SKO - mimo że uchyliło w części zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję dnia 20 sierpnia 2012 r., nr [...] - to jednak orzekło o całości zobowiązania, które z kwoty 2.109.241 zł obniżyło na kwotę 2.099.208 zł. Wątpliwości Sądu nie budzi to, że sentencja ta odnosi się do całego zobowiązania, a nie tylko do jego części. W konsekwencji odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone w całości skargą kasacyjną Spółki, która wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji i zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz Skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych, a także wniosła o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 125 pkt 1 w zw. z art. 192 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."), do czasu rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosku strony o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 2 kwietnia 2013 r., nr [...] złożonego na podstawie art. 240 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm. – zwanej dalej "ord. pod.").
Spółka zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1) art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez umorzenie postępowania w oparciu o wskazany przepis, mimo że postępowanie w sprawie nie stało się bezprzedmiotowe, a decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia rozpatrywanej skargi w części nieuchylonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 kwietnia 2013 r., nr [...] istnieje nadal w obrocie;
- 2) art. 134 i art. 135 p.p.s.a., poprzez niezastosowanie przez Sąd ustawowych środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktu wydanego w innym postępowaniu prowadzonym w granicach sprawy, której dotyczyła rozpatrywana skarga, mimo że było to niezbędne do jej końcowego załatwienia, a mianowicie poprzez brak reakcji mającej na celu wznowienie postępowania z urzędu w celu uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 2 kwietnia 2013 r., albowiem decyzja ta wydana została z udziałem dwóch członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlegających wyłączeniu na podstawie art. 130 § 1 pkt 6 ord. pod. (podstawa wznowieniowa wskazana w art. 240 § 1 pkt 3 ord. pod.), a nadto jej treść jest wewnętrznie sprzeczna.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną SKO wniosło o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 3739/13 Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie, zaś w dniu 1 lipca 2015 r. podjął zawieszone postępowanie.
W dniu 5 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 2081/15 Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie do czasu, gdy postanowienie WSA z dnia 22 października 2015 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 577/15 stanie się prawomocne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; Sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
W niniejszej sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające podjęcie zawieszonego postępowania sądowego na podstawie powołanego powyżej przepisu, gdyż postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 577/15 stało się prawomocne. W związku z powyższym na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji.
Odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej należy uznać, że rację ma Spółka wskazując, że postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe. Decyzją z dnia 20 sierpnia 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach uchyliło w części decyzję Burmistrza Miasta S. w sprawie określenia Spółce wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. i określiło wysokość tego zobowiązania w kwocie 2.109.241 zł. Decyzja z dnia 20 sierpnia 2012 r., w części nieuchylonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 kwietnia 2013 r., istnieje nadal w obrocie.
Powyższe oznacza, że zasadny jest zarzut naruszenia art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wobec tego, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.
O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał, ponieważ o zwrocie tych kosztów, stosownie do przepisu art. 209 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200) oraz w orzeczeniach o których mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 tej ustawy. O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji.[pic]