Uzasadnienie
Do skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2449/14, J. L. (dalej: skarżąca, strona) dołączyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że obecnie nie posiada środków pieniężnych ani majątku, by uiścić należny podatek wynikający z kwestionowanej decyzji (228.945 zł). Aktualnie jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest emerytura w wysokości 886,90 zł, natomiast jej mąż otrzymuje emeryturę w kwocie 961,78 zł. Następnie skarżąca wskazała, że ze względu na wiek ona oraz jej mąż ponoszą koszty leczenia (skarżąca około 300 zł miesięcznie). Skarżąca załączyła do wniosku wyciąg z konta bankowego (za 1 miesiąc), kserokopie rachunków za leki, zeznanie podatkowe za 2014 r. oraz dokumentację medyczną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) mający zastosowanie w tej sprawie na podstawie art. 193 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie może zostać zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca w sposób przekonujący argumentowała, że przy tak niskich dochodach jej i męża (oraz braku wystarczającego majątku) przymusowa egzekucja należności wynikającej z zaskarżonej decyzji doprowadzi ją do pozbawienia możliwości zakupu niezbędnych lekarstw. To zaś będzie jednoznaczne z wyrządzeniem jej znacznej szkody i zaistnieniem ryzyka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżąca spełniła wymóg uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.