Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 2065/09 Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", oddalił skargi kasacyjne "P." sp. z o.o. w K. oraz Dyrektora Izby Skarbowej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 65/08.
Pismem z dnia 6 maja 2011 r. skarżąca spółka, działając na podstawie art. 158 P.p.s.a., złożyła wniosek o wyjaśnienie wątpliwości dotyczących treści powyższego orzeczenia oraz o przeprowadzenie rozprawy w celu jawnego rozpoznania niniejszego wniosku.
W uzasadnieniu strona podała, że istota sporu dotyczyła kwestii uznania przez organy podatkowe za fikcyjne usług, których zakup przez skarżącą miał na celu wyłącznie zwiększenie kosztów uzyskania przychodów. Sąd pierwszej instancji, w zaskarżonym orzeczeniu stwierdził, że powyższa teza musi zostać poprzedzona uzupełnieniem postępowania wyjaśniającego przez przeprowadzenie określonych dowodów osobowych i w związku z tym uchylił decyzje organów. Sąd kasacyjny w uzasadnieniu swojego wyroku uznał, w ślad za organem odwoławczym, że zakup usług był fikcyjny i nie zgodził się ze stwierdzeniem Sądu pierwszej instancji o konieczności przeprowadzenia dowodów uzupełniających. Mimo to skargę kasacyjną organu oddalił, co w ocenie strony, powoduje szereg wątpliwości w kontekście wykonania prawomocnego wyroku z dnia 2 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 65/08.
Ponadto strona podniosła, że Sąd kasacyjny, relacjonując przebieg sprawy, odniósł się niewłaściwie do argumentacji strony, która stała na stanowisku, ze sporne usługi zostały faktycznie wykonane, a dokumentujące je faktury nie były fakturami fikcyjnymi. Strona zacytowała fragment wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym Sąd ten stwierdził, że zarówno skarżąca jak i Sąd pierwszej instancji nie kwestionują faktu wystawienia spornych faktur. Końcowo strona powołała się na wyrok wydany w tożsamej sprawie o sygn. akt II FSK 2066/09, której rozstrzygnięcie nastąpiło na tym samym posiedzeniu Sądu kasacyjnego w tym samym składzie oraz dotyczyło tego samego okresu rozliczeniowego. W powołanym orzeczeniu, zdaniem strony, Naczelny Sąd Administracyjny przyznał rację Sądowi pierwszej instancji w kwestii konieczności poprzedzenia uznania faktur za fikcyjne konfrontacjami świadków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek skarżącej spółki jest niezasadny i tym samym podlega oddaleniu.
W myśl art. 158 w związku z art. 193 ustawy P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że warunkiem wydania postanowienia na podstawie art. 158 P.p.s.a. jest istnienie wątpliwości co do treści orzeczenia wydanego przez ten sąd. Konieczność usunięcia tych wątpliwości, a więc dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy treść orzeczenia została sformułowana w sposób niejasny i budzący wątpliwości zarówno co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania.
Należy stwierdzić, że zarówno rozstrzygnięcie jak i wszystkie elementy uzasadnienia wyroku zawierające przebieg postępowania przed organami podatkowymi, a także stanowisko sądu pierwszej instancji oraz jego ocena prawna dokonana przez sąd kasacyjny zostały sformułowane jasno, klarownie i nie nasuwają wątpliwości interpretacyjnych. Z tej przyczyny przedstawione przez pełnomocnika spółki żądanie wykładni wyroku w świetle art. 158 P.p.s.a. nie zawiera uzasadnionych podstaw i podlega oddaleniu. Brak było bowiem podstaw, by Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśniał nieistniejące wątpliwości tego orzeczenia.
W tej sytuacji należało zastosować art. 158 P.p.s.a. oraz w formie postanowienia orzec jak w sentencji.