Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r., II FSK 2059/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 maja 2010 r., III SA/Łd 335/09, w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 22 maja 2009 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zarzutu, oraz odstąpił od zasądzenia zwrotu przez A. M. Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
2. Podatnik w dnia 21 grudnia 2010 r. złożył wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy w trybie art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a. poprzez zmianę na stronie pierwszej treści protokołu z "Sprawozdanie z przebiegu rozprawy złożyła sędzia sprawozdawca Jadwiga Danuta Mróz" na "Sprawozdanie z przebiegu rozprawy złożyła sędzia sprawozdawca Stefan Babiarz".
W uzasadnieniu wnioskodawca między innymi wskazał na fakt, że całą rozprawę prowadził sędzia Stefan Babiarz. Ponad to skarżący wniósł o uzupełnienie treści protokołu o przedstawioną wypowiedz.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
3. Jak wynika z treści art. 103 p.p.s.a. strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.
W niniejszej sprawie A. M. złożył wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy w zakreślonym powyższym przepisie terminie.
Odnosząc się do wnoszonego żądania, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje je, za nie trafne. Należy wskazać, że z protokołu rozprawy z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie II FSK 2059/10 wynika, że "Sąd postanowił: Połączyć sprawy o sygnaturze II FSK 2059/10 i II FSK 2060/10 na podstawie art. 111 paragraf 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do wspólnego rozpoznania i odrębnego rozstrzygnięcia. Sprawozdanie z przebiegu sprawy złożył sędzia sprawozdawca Stefan Babiarz." W tej sytuacji wniosek o sprostowanie podatnika jest bezprzedmiotowy, bowiem treść protokołu odpowiada treści żądania skarżącego.
Odnosząc się natomiast do wniosku o uzupełnienie treści protokołu o treść wskazaną we wniosku z dnia 21 grudnia 2010 r. należy wskazać, że art. 101 § 1 stanowi, iż protokół powinien zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności;
- 2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze;
- 3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis ten nie może być rozumiany w ten sposób, że protokół rozprawy winien odzwierciedlać wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu. Wystarczy, jeżeli protokół zawiera jedynie istotne wnioski i stwierdzenia (por. postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2009 r., I OSK 889/08, niepubl.). W treści protokołu wskazano, że skarżący podtrzymał argumentację zawartą w skardze kasacyjnej. Ponadto złożył on na rozprawie pismo procesowe. Treść żądania podatnika zawartego we wniosku z dnia 21 grudnia 2010 r. pokrywa się z argumentami, na które wskazywał zarówno w skardze kasacyjnej, jak i w piśmie złożonym na rozprawie. W tej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zaistniała sytuacja uzasadniająca uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 24 listopada 2010 r.
- 4. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 103 i art. 151 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.