Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2012 r., o sygn. akt II FSK 204/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. S.A. z siedzibą w P., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 859/10 oddalającego skargę spółki na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2009 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia.
W rozpoznawanej sprawie w komparycji oraz punkcie drugim zdanie drugie sentencji wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny błędnie wskazał jako organ, który wydał kontrolowaną interpretację indywidualną, Dyrektora Izby Skarbowej w P., działającego z upoważnienia Ministra Finansów, podczas gdy będącej przedmiotem postępowania zmiany interpretacji indywidualnej w trybie art. 14 e § 1 Ordynacji podatkowej dokonał Minister Finansów.
W wobec powyższego wymienioną wyżej oczywistą omyłkę Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób wskazany w sentencji postanowienia.